Evaluation of the Long Term Foveal Changes in Spontaneously Healed Central Serous Retinopathy Patients with Optical Cohorens Tomography

Spontan İyileşen Santral Seröz Koryoretinopati Olgularında Uzun Dönem Foveal Değişikliklerin Optik Kohorens Tomografi ile Değerlendirilmesi

Abstract

Purpose: To determine the possible relationship between foveal and subfoveal-layer thickness, visual acuity changes, foveal serous detachment heights and resolution times in spontaneously resolved central serous chorioretinopathy (CSCR) patients. Materials and Methods: Clinical data of unilateral spontaneously resolved CSCR patients were reviewed retrospectively in our clinic. Unaffected fellow eyes of patients accepted as control group. Optical Cohorens Tomography (OCT) and fundus flurescein angiography (FFA) were used to diagnose CSCR. Data of resolution time, visual acuity changes, central foveal thickness (CFT), sub-macular layer thicknesses and foveal serous detachment height were recorded. Results: Thirty eyes of 30 CSCR patients included the study. As control group unaffected eyes were used. CFT, outer nuclear layer(ONL) and photoreceptor layer thickness was thinner in affected eyes (CFT; 249.69±19.67 µm and 259.37±19.54 µm, p<0.001, ONL; 89.77±5.89 µm and 92.63±5.54 µm, p<0.001 photoreceptor layer; 70.9±3.75 µm and 76.03±4.76 µm, p<0.001). Foveal serous detachment height was 345.12±161.18 µm in patients with micropsia and 151.92 ±62.6 µm in without. (p<0.01) There was no statistically significant difference between these groups in CFT measurements. Photoreceptor and ONL thicknesses were significantly thinner in patients with final visual acuity of logMAR 0,1 than patients with visual acuity of logMAR 0. (68.29±3.25 µm, 71.7±3.5 µm p=0.032 for photoreceptor layer and 85.14±5.04 µm, 91.14±5.47 µm p=0.021 for ONL) Significant negative correlation between final CFT and logMAR visual acuity also supports these findings.Conclusion: Central foveal thickness, ONL and photoreceptor layer thickness may be a predictor for final visual acuity in spontaneously resolved CSCR patients.

Özet

Amaç: Spontan iyileşen santral seröz koryoretinopati (SSKR) hastalarında, foveal ve alt tabaka kalınlıkları, görme keskinliği değişimi, foveal seröz dekolman yüksekliği ve iyileşme süresi arasındaki ilişkiyi belirlemek.Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde tek taraflı SSKR tanısı konulan ve kendiliğinden iyileşen hastaların verileri geriye dönük olarak incelendi. Kontrol grubu olarak hastaların etkilenmeyen gözü değerlendirildi. SSKR tanısı Optik Kohorens Tomografi(OKT) ve fundus floresein anjiografi(FFA) ile konuldu. İyileşme süresi, görme keskinliği değişimi, santral foveal kalınlık (SFK), makula alt tabaka kalınlıkları ve foveal seröz dekolman yüksekliği bilgileri kaydedildi. Bulgular: SSKR tanısı konulan 30 hastanın 30 gözü çalışmaya alındı. Kontrol grubu olarakta etkilenmeyen 30 göz kullanıldı. Santral foveal kalınlık (SFK), dış nükleer tabaka (DNT) ve fotoreseptör tabakası kalınlıkları SSKR hastalarının etkilenen gözlerinde etkilenmeyen gözlerine göre istatistiksel olarak daha ince tespit edildi. (SFK; 249.69±19.67µm ve 259.37±19.54 µm p<0.001, DNT; 89.77±5.89 µm ve 92.63±5.54 µm, p<0.001 fotoreseptör tabakası; 70.9±3.75 µm ve 76.03±4.76 µm, p<0.001). Mikropsisi olan hastalar da seröz dekolman yüksekliği 345.12±161.18 µm iken, olmayanlarda 151.92±62.6 µm olarak bulundu. (p<0.01) İki grubun SFK'ları arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır. (252.82±19.49 µm, 239.4±17.8 µm, p=0.1) Fotoreseptör ve dış nükleer tabaka (DNT) kalınlıkları final LogMAR görme keskinliği 0.1 olan grupta 0 olan gruba göre istatistiksel olarak daha ince bulundu. (Fotoreseptör tabakası için: 68.29±3,25 µm, 71.7±3.5 µm p=0.032, DNT için: 85.14±5.04 µm, 91.14±5.47 µm p=0.021) Final SFK ve logMAR görme keskinliği arasındaki anlamlı negatif korelasyon bu bulguları desteklemektedir.Sonuç: Kendiliğinden gerileyen SSKR hastalarında santral foveal tabaka, DNT ve fotoreseptör tabakasındaki incelme sonuç görme keskinliğine etki edebilir.