Intravitreal Bevacizumab Treatment in Type 1 Idipathic Macular Telangiectasia

Abstract

Purpose: To evaluate efficacy of intravitreal bevacizumab treatment in type 1 idiopathic macular telangiectasia (IMT).Materials and Methods: 8 eyes of 8 type 1 IMT patients who receieved intravitreal bevacizumab between 2009-2014 were included in this study. All the patients had ophthalmological examination involving best corrected visual acuity (BCVA), dilated fundus examination, spectral domain optical coherence tomography (SD-OCT) and fluorescein angiography (FA). Patients were examined one week and one month after the intravitreal injection. Intravitreal injection was repeated in patients whom macular edema persisted/increased. Changes in BCVA, central macular thickness (CMK) and central macular volume from baseline at 1 month after the first injection and at final examination were evaluated.Results: Average age of the patients that consist of six female and two male was 58±8,2. Average follow up period was 25±17 months. During this time 4,5 injections were performed. Average BCVA of the patients was 0.42±0.30 due to Snellen chart. BCVA increased from baseline at final follow up in five patients, decreased in two patients and remained stable in one patient. Average CMT of the patients which was 409±185 µm at baseline decreased by 22±70 µm at 1 month after the first injection and 51±133 µm at final follow up. CMT decreased from baseline at final follow up in five patients, increased in three patients.Conclusion: Variable results of intravitreal bevacizumab shows the necessity of patient based evaluation for the treatment. Controlled studies with larger patient groups can show the effect of intravitreal bevacizumab on disease progression more efficiently.

Özet

Amaç: Tip 1 idiyopatik maküler telanjiektazi (İMT) tedavisinde intravitreal bevacizumab enjeksiyonu etkinliğinin değerlendirilmesidir.Gereç ve Yöntem: 2009-2014 yılları arasında intravitreal bevacizumab tedavisi alan 8 tip 1 İMT hastasının 8 gözü çalışmaya dahil edildi. Bütün hastalara en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ölçümü ve dilate fundus muayenesini içeren tam bir oftalmolojik muayene yapılarak spektral domain optik koherens tomografi (SD-OKT) ve floresein anjiyografi (FA) çekimi yapıldı. Hastalara intravitreal enjeksiyondan sonra 1. hafta ve 1. ayda kontrol muayeneleri yapıldı. Makula ödemi devam eden/artan hastalarda intravitreal enjeksiyon tekrarlandı. EİDGK, santral maküla kalınlığı (SMK) ve santral maküler hacim ölçümlerinin başlangıca göre ilk enjeksiyon sonrası 1. ayda ve son muayenedeki değişimleri araştırıldı.Bulgular: Altısı kadın ikisi erkek olan hastaların ortalama yaşı 58±8,2 idi. Ortalama takip süresi 25±17 aydı, bu süre içerisinde ortalama 4,5 enjeksiyon yapıldı. Hastaların ortalama EİDGK snellen eşeline göre başlangıçta 0.42±0.30 idi. Beş hastada EİDGK başlangıca göre son kontrolde artarken iki hastada azaldı bir hastada da sabit kaldı. Hastaların ortalama SMK başlangıçta 409±185 µm iken ilk enjeksiyon sonrası 1. ayda bu değerde ortalama 22±70 µm azalma, son kontrolde ise başlangıca göre ortalama 51±133 µm azalma saptandı. Beş hastada SMK başlangıca göre son kontrolde azalırken üç hastada arttı. Sonuç: İntravitreal bevacizumab tedavisine cevabın değişken olması bu tedavinin hasta bazında değerlendirilmesi gerekliliğini göstermektedir. Daha büyük hasta gruplarıyla yapılacak kontrollü çalışmalar intravitreal bevacizumab uygulamasının hastalığın progresyonu üzerine etkisini daha iyi gösterecektir.