Comparision of intravitreal injection of 20 mg triamcinolone acetonide with 4 mg with respect to efficacy and side-effects

Diyabetik makula ödeminde 20 mg ve 4 mg intravitreal triamsinolon enjeksiyonunun etkinlik ve yan etkilerinin karşılaştırılması

Abstract

Purpose: To compare intravitreal injection of 20 mg/0.1 ml triamcinolone acetonide with 4 mg/0.1 ml with respect to efficacy and side-effects. Materials and Methods: One eye each of 60 patients with a diagnosis of diabetic macular edema was included. Thirty patients were randomly injected with 20 mg while 30 received 4 mg of intravitreal triamcinolone. The patients were evaluated on the 2nd and 7th days and in the 1st, 2nd, and 3rd months of follow-up. Visual acuity, intraocular pressure, and complication rates were determined and compared statistically between the two groups. Results: When compared in terms of visual acuity increase, 13 patients in the 4 mg group and 12 in the 20 mg group had an increase of at least two lines (p=0.71). Bacterial endophthalmitis was seen in one patient in the 20 mg group who had vitrectomy and an intravitreal antibiotic injection. The patient had a visual acuity of 0.9 at the 3rd month follow-up. An increase in IOP was observed in 10 patients in the 4 mg group, 5 patients were given antiglaucoma treatment, and 5 were observed without intervention. In the 20 mg group, there were 9 patients with an IOP rise (p>0.05). Four patients received medical treatment and none underwent surgery. There were no patients with cataract progression in the study group. Discussion: Intravitreal triamcinolone injection in 20 mg or 4 mg doses did not create a significant difference with respect to visual acuity or complications.

Özet

Amaç: Diyabetik makula ödeminde 20 mg/0.1 ml triamsino- lon enjeksiyonu ile 4 mg/0.1 ml triamsinolon enjeksiyonu- nun etkinlik ve yan etkilerinin karşılaştırılması. Gereç ve Yöntem: Diyabetik makula ödemi tanısı olan 60 hastanın birer gözü çalışmaya alındı. Rastgele olarak 30 hastaya 20 mg ve 30 hastaya 4 mg intravitreal triamsino- lon enjeksiyonu yapıldı. Hastalar enjeksiyon sonrası 2. gün, 7. gün, 1, 2 ve 3. ayda muayene edildi. İki grup arasında görme keskinliği, göz içi basıncı (GİB) ve komplikasyonlar oranları istatistiksel yöntemler ile karşılaştırıldı. Bulgular: Görme keskinliği artışı açısından 4 mg grubunda 13 hastada 3. ayın sonunda görme keskinliğinde en az 2 sıra artış olduğu görüldü. 20 mg grubunda 12 hastada en az 2 sıra artış olduğu görüldü (p=0.71). 20 mg grubunda en- doftalmi meydana gelen bir hastaya pars plana vitrektomi ve intravitreal antibiyotik uygulandı. Hastanın 3. ay sonun- da görme keskinliği 0,9 olduğu görüldü. GİB yüksekliği; 4 mg grubunda 10 hastada gelişti, 5 hastaya medikal teda- vi başlandı, 5 hasta ilaçsız izlendi. 20 mg grubunda GİB yüksekliği 9 hastada saptandı. Hastaların 4’üne medikal tedavi uygulandı. Hiçbir hastaya glokom cerrahisi gerek- medi. Üç aylık takipte hiçbir hastada katarakt gelişimi göz- lenmedi. Sonuçlar: Triamsinolonun intravitreal olarak 4 mg veya 20 mg uygulanması kısa dönemde görme keskinliğinde artış açısından ve komplikasyonlar açısından anlamlı fark oluş- turmadı.

Keywords: Doz-yanıt ilişkisi, ilaç,Göz içi basınç,Ameliyat sonrası komplikasyonlar,Triamsinolon,Görme keskinliği,Diyabet komplikasyonları,Maküla ödemi,Vitreus içi enjeksiyon