Journals / Retina-Vitreus / 2012 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Primer yırtıklı retina dekolmanı: Skleral çökertme ve/veya pars plana vitrektomi, vitre bazı ve retina yırtık özellikleri

Primary rhegmatogenous retinal detachment: Scleral buckling and/or pars plana vitrectomy, properties of vitreous base and retinal tears

Pages
13–21
DOI
—

Abstract

Purpose: To search the additive effect of scleral buckling (SB) to pars plana vitrectomy (PPV) and to compare the properties of vitreous base and retinal tears in primary phakic (PRD) and pseudophakic (PSRD) rhegmatogenous retinal detachment (RRD). Materials and Methods: This prospective study compares primary anatomical and functional outcomes statistically in the primary RRD consecutive cases (PRD group 44 cases) who (PSRD group 51 cases) underwent PPV with/without SB. Preoperative and intraoperative fundus findings in terms of vitreous base and retinal breaks were compared statistically. Results: PSRD group had the width of vitreous base more than 2 disc diameters (DD) (47%), irregular posterior edge of vitreous base attached to the breaks in different meridians. PRD group had 2DD width of vitreous base (95.5%), regular posterior edge of vitreous base . The differences were significant statistically. The redetachment rate was 9/26 (34.6%) in PSRD cases with the width of vitreous base wider than 2DD, 2/25 (8%) with the width of vitreous base within 2DD (p=0.038). The differences of primary anatomical and functional results of PPV+SB and PPV were not significant in both groups. Conclusions: In this study PPV with vitreous base shaving has been found as effective as PPV+SB based on primary anatomical and functional success in both groups. The width of vitreous base more than 2DD effects the redetachment rate significantly in PSRD cases. The properties of vitreous base and the relation with retinal tears in PRD and PSRD groups should be investigated.

Özet

Amaç: Fakik ve psödofakik primer yırtıklı retina dekolmanı olan olgularda, skleral çökertmenin (SÇ) pars plana vitrektomiye (PPV) olan ilave etkisini incelemek ve vitre bazı ile retina yırtıklarının özelliklerini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Bu ileriye dönük çalışmada PPV ve/veya SÇ uygulanan primer yırtıklı retina dekolmanı olan ardışık olgular (Fakik 44, Psödofakik 51 olgu) primer anatomik ve fonksiyonel başarı yönünden istatistiksel olarak incelendi. Ameliyat öncesi ve ameliyat sırasındaki göz dibi bulguları vitre bazı ve retina yırtıkları bakımından istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Psödofakik olgularda 2 disk çapından daha geniş vitre bazı (%47) ve farklı meridyenlerde, yırtıklarla bağlantılı düzensiz vitre bazı arka kenarı mevcuttu. Fakik olgularda vitre bazı genişliği 2 disk çapında idi (%95.5) ve düzenli vitre bazı arka kenarı vardı. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı idi. İki disk çapından daha geniş vitre bazına sahip olan psödofakik olgularda nüks oranı 9/26 (%34.6) iken vitre bazı genişliği 2 disk çapı genişlikte olanlarda 2/25 (%8) idi (p=0.038). PPV+SÇ uygulanan olgular ile sadece PPV uygulanan olguların primer anatomik ve fonksiyonel başarı oranları arasındaki fark her iki grupta da istatistiksel olarak anlamlı değildi. Sonuç: Bu çalışmada vitre bazı traşlama ile yapılan PPV, primer anatomik ve fonksiyonel başarı açısından her iki grupta da PPV+SÇ kadar etkili bulunmuştur. Psödofakik olgularda iki disk çapından daha fazla vitre bazı genişliği nüks oranını önemli derecede etkilemektedir. Fakik ve psödofakik retina dekolmanlarında vitre bazı özellikleri ve retina yırtıkları ile olan ilişkileri araştırılmalıdır.