Retina Ven Tıkanıklığı Nedeniyle İntravitreal Dexamethasone İmplant Uygulanan Vakaların Görsel ve Anatomik Sonuçları

Visual and Anatomic Outcomes of Cases That Have Received Dexamethasone Implant Treatment for Venous Occlusion

Abstract

Amaç: Retina ven tıkanıklığına sekonder makula ödemi tedavisinde intravitreal deksametazon implantın anatomik ve görsel sonuçlarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya retinal ven tıkanıklığına ikincil makula ödemi nedeniyle deksametazon implant uygulanmış 25 hasta dahil edildi. Her vizit optik koherens tomografi (OKT) ile ölçülen makula kalınlıkları ve ETDRS eşeli ile ölçülmüş en iyi düzeltilmiş görme keskinliği retrospektif olarak incelendi. Hastaların kontrast sensitivite düzeyleri Pelli-Robson eşeli ile değerlendirilmiş. Sonuçlar: Hastaların ortalama yaşı 59.5±13.3 yıl (34-84) idi. Ortalama takip süresi14.6 ± 5.5 ay ( 6-27 ay) ve ortalama implant sayısı 2.6±1.5 (1-6) idi. Zamana göre görme düzeyindeki artış istatistiksel olarak anlamlı idi (p˂ 0.005). Zamana göre makula ödemindeki azalma istatistiksel olarak anlamlı idi (p˂ 0.005). İmplant öncesi başlangıç ortalama kontrast sensitivite 0.72±0.50 log, fi nal ortalama kontrast sensitivite 1.08±0.46 log idi (p=0.001). Hiçbir hastada sistemik yan etki görülmedi. Okuler yan etkiler değerlendirildiğinde ise %54 hastada katarakt progresyonu görüldü ve 4 hastaya (%18.1) katarakt ameliyatı yapıldı. Göz içi basıncı artışı istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p˂0.005) ve sadece bir hastada medikal tedaviye ihtiyaç duyuldu. Tartışma: Deksametazon implant retina ven tıkanıklığı ile ilişkili makula ödeminde anatomik ve görsel sonuçlar üzerine pozitif etkilidir ancak deksametazon implant tedavisinin ideal tekrar aralığı 6 aydan kısa olmalıdır.

Özet

Purpose: To investigate the anatomical and visual results of intravitreal dexamethasone implant treatment for macular edema secondary to retinal vein occlusion. Materials and Methods: The study included a total of 25 patients undergoing dexamethasone implant for macular edema secondary to retinal vein occlusion. Retrospective evaluation included best corrected visual acuity (BCVA) measured with ETDRS charts and macular thickness using optical coherence tomography (OCT) at each visit. The contrast sensitivity levels of patients were evaluated with Pelli-Robson chart. Results: The mean age of the patients was 59.5±13.3 years (range, 34-84years). The mean follow-up time was14.6 ± 5.5 months (range, 6-27 months) and the mean number of implants was 2.6±1.5 (range,1-6). The increase in the visual acuity according to time was statistically signifi cant (p˂0.005). The decrease in macular edema was statistically signifi cant (p˂0.005). The initial mean contrast sensitivity before implant was 0.72±0.50 log, and the fi nal mean contrast sensitivity was 1.08±0.46 log (p˂0.005). No systemic adverse events were observed in any of the cases. When the ocular adverse effects were assessed, cataract progression was seen in 54.5% and cataract operations were performed on 4 patients (18.1%). The increase in intraocular pressure was statistically signifi cant (p˂0.005) and only one patient needed medical treatment. Conclusion: Dexamethasone implant had a positive effect on anatomic and visual results in retinal vein occlusion-associated macular edema but the ideal repeat interval for intravitreal dexamethasone treatment should be shorter than 6 months .