Latency and amplitude of H and T reflex in the active sportsmen

Serpil BULUT,Recep ÖZMERDİVENLİ,Ayhan KAMANLI,Tahir Kurtuluş YOLDAŞ,Kürşat KARACABEY,Cemal GÜNDOĞDU

Abstract

The evaluation of proximal segments using classical electrophysiological methods for nerve conduction velocities is not sufficient. In this study, the effects of regular exercise on H-reflex and T-reflex amplitude and latency was investigated. H-reflex and T-reflex amplitude and latency values of 20 subjects (test group, 10 football player, and 10 volleyball player) who have been regularly exercising for 8.73±4.45 years and 20 students (control group) who have not been regularly exercised were measured. The H-reflex amplitude and latency values of test and control group were 3.71±1.6 mV and 27.98±2.16 ms; 6.83±2.23 mV and 27.69±2.0 msec, respectively. There was no statistically difference between the two groups in relation with H-reflex latencies (p>0.05). The amplitude of H-reflex was significantly higher in the control group (p<0.05). The T-reflex amplitude and latency values of test and control groups were 3.78±1.99 mV and 32.08±2.04 ms; 4.31±1.43 mV and 31.52±2.27 msec, respectively. Despite the amplitude of T-reflex was higher in the control group, the difference between the two groups with respect to amplitude and latency was not significantly different (P>0.05). There was no significant difference between volleyball and football players with respect to H and T-reflex amplitude and latency. In conclusion, the H-reflex amplitude recorded from trained muscle was significantly low and this could be due to lower number of motor neurons stimulated by type la fibers. This may be due to less efficiency of type la excitatory afferents on motor interneurones in trained subjects. Therefore, the level of exercise should be considered as an influencing parameter when evaluating the amplitude of H and T reflexes.

Özet

Elektrofizyoloji laboratuarlarında proksimal segmentlerinin klasik sinir iletim çalışması teknikleriyle değerlendirilmesi yeterli olmamaktadır. Bu çalışmada düzenli sportif faaliyetlerin H-refleks ve T-refleks latans ve amplitüdünü etkileyen bir değişken olup olmadığı araştırıldı. Bu amaçla ortalama 8.73 ± 4.45 yıldır spor yapmakta olan 20 öğrenci (10 futbolcu ve 10 voleybolcu) ile spor yapmayan 20 öğrencinin 80 alt ekstremitesinde H-refleks ve T-refleks latans ve amplitüdleri, uygun koşullar sağlanarak ölçüldü. Çalışma grubunun H-refleks amplitüdü 3.71 ±1.6 mV, latansı 27.98±2.16 ms, kontrol grubunun H-refleks amplitüdü 6.83±2.23 mV, latansı 27.69±2.0 ms bulundu. Gruplar arasında H-refleks latans ortalaması açısından fark gözlenmedi (p>0.05). Spor yapmayanlarda amplitüdün yaklaşık iki kat daha büyük olduğu ve gruplar arası farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu gözlendi (p 0.05). Çalışma grubu spor tipine göre karşılaştırıldığında futbolcular ve voleybolcuların H-refleks ve T-refleks verileri arasında fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç olarak antrenmanlı kastan elde edilen H-refleks amplitüdünün antrenmansız kasa göre daha küçük bulunması tip la lifleri tarafından uyarılan motor nöron sayısının azlığına bağlı olabilir. Bu da spor yapanlarda tip la eksitatör afferentlerin ara motor nöronlar üzerindeki etkisinin az olmasından kaynaklanabilir. Bu nedenle refleks testlerin değerlendirilmesinde amplitüdü etkileyen değişkenler arasında kasın antrenman düzeyi de dikkate alınması gereken faktörlerdendir.