Hand bone densitometry and biochemical markers of turnover in rheumatoid arthritis

Romatoid artritte el kemik mineral yoğunluğu ve kemik döngüsünün biyokimyasal göstergeleri

Abstract

Objective: The aim of this study was to assess hand bone mineral status with bone mineral densitometry (BMD) and biochemical markers such as osteocalcin (OC) and N-telopeptides (NTX) in women with rheumatoid arthritis (RA) and healthy controls. Materials and methods: Forthy-one female patients with RA [pre-menopausal (pre-RA) n=20; postmenopausal (post-RA) n=21) ] and 50 healthy controls [ pre-menopausal (pre-CON) n=26; post-menopausal (post-CON) n=24] were studied. Hand BMD was measured with dual energy x-ray absorptiometry (DEXA). Results: Hand BMD values were significantly lower in the pre-RA patients than the pre-CON (p=0.002) but there was no difference betweeen post-RA and post-CON subjects (p>0.05). Hand BMD values were significantly reduced in the post-CON subjects when compared with the pre-CON subjects (p=0.001). In RA patients the difference between pre-RA and post-RA was not significant (p>0.05). Serum OC and NTX values did not show any significant difference among groups (p>0.05). Conclusion: Results indicated that significant decrease in hand BMD in the patients with RA is present during the earlier years of the disease but later the situation becomes similar to age and sex matched controls. Hand BMD measurement by DEXA proves to be a useful indicator of periarticular bone loss. The earlier use of DMARDs may be beneficial in preventing bone loss and bone destruction by retarding disease progression.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı romatoid artritli kadın hastalarda ve sağlıklı kontrollerde el kemik mineral yoğunluk (KMY) ölçümü; osteokalsin ve N-telopeptid (NTX) gibi biyokimyasal göstergelerin değerlendirilmesidir. Materyal ve metod: Çalışmamıza 41 RA’li kadın hasta [pre-menopozal (pre-RA) n=20; post-menopozal (post-RA) n=21) ] ve 50 sağlıklı kontrol [ pre-menopozal (pre-KON) n=26; post-menopozal (post-KON) n=24] katılmıştır. El KMY ölçümleri dual enerji x-ray absorbsiyometre ( DEXA) yöntemi ile yapılmıştır. Bulgular: El KMY ölçüm sonuçları pre-RA grubunda pre-KON grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulunurken (p=0.002); postmenopozal dönemdeki kadınlarda RA’lı hastalar ile kontrol grubu arasında fark gözlenmemiştir (p>0.05). Post-KON grubunda pre-KON grubuna göre el KMY değerleri istatistiksel düzeyde anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur (p=0.001). Romatoid artritli hastalarda ise premenopozal ve postmenopozal gruplar arasında farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Tüm gruplar arası karşılaştırmalara bakıldığında osteokalsin ve NTX ölçümleri arasında herhengi bir farklılık gözlenmemiştir (p>0.05). Sonuç: Romatoid artritte el kemik kütlesindeki azalma hastalığın erken döneminde belirginken, daha sonraki yıllarda yaş ve cinsiyet benzer kontrollerle aradaki farklılık ortadan kalkmaktadır. Çalışmamız el KMY ölçümünde kullanılan DEXA cihazının elde periartiküler kemik kaybını yansıtmada yararlı olduğunu göstermektedir. Hastalığın erken döneminde kullanılmaya başlanan hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaçların kemik kütlesindeki azalmayı önleyebileceği düşünülmektedir.

Keywords: Kemik yoğunluğu,Osteokalsin,Artrit, romatoid,Peptidler,Biyolojik belirteçler