Knowledge And Attitudes Toward Depression Among Urban Population

Abstract

Objective: This study was conducted to determine the attitudes toward depression among an urban population. Method: This descriptive study was conducted with 385 volunteers, had no education on depression, and were able to answer the questions completely. Data were collected the 10-items of sociodemographic information form and the 32-items of the subscale for depression of a public survey form which was developed by Psychiatric Researchs and Education Center. Results: 62,7% of the participants reported that depression is a illness. According to 89,8% of all participants, depression arises from social problems. 38,1% of the participants indicated that they would not work with an individual with depression, 64,4% indicated that they would not marry with an individual with depression, 35,6% indicated that individuals with depression would be hostile, and 22,1% believe that their freedom should be restricted. 61,9% of the participants were thinking that depression is treatable with drugs, 74,6% were thinking that it is treatable via psychotherapy, 61,1% were thinking that drugs used in the treatment of depression could cause addiction, and 50,8% were thinking that drugs have serious side effects. Conclusion: Participants in the study group were determined to have partially adequate knowledge levels regarding depression and its treatment. Rejecting, and stigmatizing attitudes toward individuals with depression were observed in our study.

Özet

Amaç: Bu araştırma kentsel bir kesimde depresyona yönelik bilgi ve tutumları belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Çalışma, tanımlayıcı bir araştırma olarak, araştırmaya katılmaya gönüllü, depresyon hakkında daha önce eğitim almamış ve soruları tam olarak cevaplayan 385 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, Psikiyatrik Araştırmalar ve Eğitim Merkezi tarafından geliştirilen anket formunun 10 maddelik Sosyodemografik Bilgi Formu ve 32 maddelik Depresyon Alt Bölümü kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Katılımcıların %62,7'si depresyonun bir hastalık olduğunu belirtmiştir. Çalışma grubunun %89,8'sine göre, depresyon sosyal sorunlardan kaynaklanmaktadır. Katılımcıların %38,1'i depresyonlu bir kişiyle çalışmayacağını, %64,4'ü depresyonlu bir kişiyle evlenmeyeceğini, %35,6'sı depresyonlu kişilerin saldırgan olacağını, %22,1'i depresyonlu hastaların toplum içinde serbest dolaşmamaları gerektiğini belirtmiştir. Katılımcıların %61,9'u depresyonun ilaçla, %74,6'sı psikoterapi ile tedavi edilebileceğini, %61,1'i depresyon tedavisinde kullanılan ilaçların bağımlılık yapabileceğini, %50,8'i ise ilaçların ciddi yan etki yapabileceğini düşünmektedir. Sonuç: Çalışmaya katılan katılımcıların depresyon ve tedavisi konusundaki bilgi düzeyleri kısmen yeterli bulunmuştur. Çalışmada depresyonlu kişilere karşı reddedici ve damgalayıcı tutumlar sergilendiği görülmüştür.