Journals / Sağlık ve Toplum / 2005 / Cilt: 15 - Sayı: 3
Extent of abuse for children working or living on streets in the city center of Mersin and affecting factors
- Journal
- Sağlık ve Toplum
- Pages
- 41–48
- DOI
- —
Abstract
Objective: To determinant of the abuse extent (physical and sexual) for tile children working or living on streets in Mersin and the affecting potential factors. Method: Data of the study were obtained from a multi-purpose project namely 'Status of Children Working or Living on Streets in Mersin, 2002'. The data was collected through face-to-face interviews with 916 children, by a mobile health vehicle in various districts of Mersin City Center. Results: 97.8% of the children were male and 2.2% were female and themeanage (±SD) was 11.8±2.2 years. Itwasfound out that 64.0% of the children were subjected to domestic or non-domestic violence. Risk factors increasing the possibility of domestic violence were smoking habit of the children, presence of a step-member in the family, alcohol habit of the father, child's working in groups on street, young age of the child and non-domestic violence were sleeping on streets, getting in trouble with police, smoking habits, school- attendance, young age of the child. Conclusion: The number of children living on streets everyday in Mersin is very low. Nearly all of them work on streets and attend to schools. In addition, even letting children work on streets can also be evaluated as a type of abuse and neglect. Thus it is necessary to arise public awareness on the issue. The solutions to be developed for the purpose should include the whole family.
Özet
Amaç: Mersin 'de sokakta çalışan ya da yasayan çocukların aile içinde ve dışında maruz kaldıkları fiziksel ve cinsel istismarın boyutu ile olası nedenlerinin saptanması. Yöntem: Çalışmanın verileri. 'Mersin de sokakta çalışan ve yaşayan çocukların durumu 2002'başlıklı çok amaçlı bir projeden alınmıştır. Periler. Mersin Merkezinin değişik semtlerinde gezici bir sağlık aracıyla 916 çocuk ile yüz yüze görüşülerek toplandı. Bulgular: Çocukların %97.8 'i erkek, %2.2'si kız ve yaş ortalaması ll.8±2.2 yıldı. Çocukların %64.0'ünün aile içinde veya dışında istismara maruz kaldığı saptandı. Çocuğun sigara içmesi, evde üvey bir kişi olması, babanın alkol kullanması, çocuğun sokakta grup halinde çalışması ve çocuğun yaşının küçük olması aile içinde; çocuğun sokakta gecelemiş olması, karakola düşmesi, sigara içmesi, okula gitmesi, yaşının küçük olması aile dışında şiddet görmesini artıran risk faktörleriydi. Sonuç: Mersin de tümüyle sokakta yaşayan çocuklar çok azdır. Hemen tamamı sokakta çalışan ve okula giden çocuklardır. Ayrıca çocukların sokakta çalışmalarına izin verilmesi de bir istismar ve ihmal olarak değerlendirilebilir Halk istismarın ne olduğu konusunda bilinçlendirilmedir. Bu konuda üretilecek çözümler mutlaka tüm aileyi kapsamalıdır.