Turkey’s Readiness and Response from Swine Flu to Coronavirus Disease: Subjective Assessment of a Public Health Expert

Domuz Gribinden Koronavirüs Hastalığına, Türkiye’nin Hazır Olma Durumu ve Yanıtı: Bir Halk Sağlığı Uzmanının Öznel Değerlendirmesi

Abstract

In the last 10 years, there have been two pandemics (Swine flu, New coronavirus) in the world, and many worldwide public health threats have been experienced. It seems that public health threats and pandemics will be a common condition of life after that. The purpose of this article is to share my experiences as an employee of the last two pandemic process in Turkey. The field of public health science is the only field of medicine, which includes epidemiology education, sub-branch expertise, which is recognized through the epidemic examiner’s feature in postgraduate education. Although national preparation plans were prepared in both pandemics, weaknesses were observed in the functionality and timelyness of the provincial plans. There has been a weakness-reluctance to develop evidencebased policy based on the use of both pandemics surveillance data in public information and through the information generated. An important part of public responsibility in the implementation of measures in both epidemic management process (pandemic flu vaccination; staying at home) is a one- on individual selection. Turkey has underperformed the existing experience and experience in response to both pandemics.

Özet

Dünya’da son 10 yılda iki pandemi (Domuz gribi, Yeni koronavirus), ve dünya ölçeğinde birçok halk sağlığı tehdidi yaşandı. Görünen o ki, halk sağlığı tehditleri ve pandemiler bundan sonraki yaşamın sık karşılaşılan bir durumu olacaktır. Bu yazının amacı, Türkiye’de yaşanan son iki pandemi sürecinin bir çalışanı olarak deneyimlerimi paylaşmaktır. Halk sağlığı bilim alanı, mezuniyet sonrası eğitiminde salgın incelemeci özelliği üzerinden tanınan epidemiyoloji eğitimini, yan dal ihtisasını içeren yegâne tıp alanıdır. Her iki pandemide ulusal hazırlık planları zamanında hazırlanmış ise de, illerin planlarının işlevselliği ve zamanındalığında zaaflar gözlenmiştir. Her iki pandemide sürveyans verilerinin halkı bilgilendirmede kullanımda ve üretilen bilgiler üzerinden kanıta dayalı politika geliştirmede zaaf-isteksizlik yaşanmıştır. Her iki salgın yönetim sürecinde önlemlerin uygulanmasında kamusal sorumluluğun önemli bir bölümü (Pandemik grip aşısını yaptırma- yaptırmama; evde kalma) bireysel seçime bırakılmıştır. Türkiye her iki pandemiye yanıtta varolan birikim ve deneyimlerinden düşük performans göstermiştir.