The study of penetration of argon blue and green laser light through the different intraocular lenses in in-vitro conditions

Mavi ve yeşil dalga boyunda argon laserin değişik göziçi lenslerinden penetrasyonunun invitro olarak araştırılması

Abstract

Purpose: To study the penetrance of argon blue and green laser light through the intraocular lenses (IOL) that were made from different materials in in-vitro conditions. Methods: The setting of this experimental study was composed of argon blue and green laser unit (HGM), a detector to measure the laser light power and a fixator. IOL was fixed in the form in which laser light would be able to pass thorough the optical axis of IOL and to reach detector. Laser light was delivered at the power of 50, 100, 150, 200, 250, 300, 350, 400, 450, 500, 600, 700, 800, 900, 1000 mW in 490 nm blue and 514 nm green light spectrum. Laser light power was measured 10 times with and without fixating the IOL and procedure was repeated for each IOL and laser wa-velength. Average values were calculated and the results in control and IOL groups were compared using One-Way ANOVA (Analysis of variance) and Tukey's HSD test as a post hoc test. Results: While pulses of 50 mW of 494 nm argon blue were measured as 49.7±0.55 mW in control group, it was 39.7±0.94 mW for polymetyl metacrylate IOL (PMMA), 38±0.51 mW for silicone IOL and 36.7±1.61 for acrylic IOL. While pulses of 50 mW of 514 nm argon green light were measured as 67.6±9.01 mW in control group, it was 44.7+ 0.63 mW for PMMA IOL, 43.6±0.75 mW for silicone IOL and 42.7±2.19 mW for acrylic IOL. One-way ANNOVA test revealed significant differences between control group and PMMA, silicone acrylic IOL groups for argon blue and green wavelength (p=0.001). Conclusion: 494 nm argon blue and 514 nm argon green light loose some of it's energy passing through the PMMA, silicone and acrylic IOL, because of reflectance in in-vitro conditions.

Özet

Amaç: Mavi (494 nm) ve yeşil (514 nm) dalga boyunda argon laserin farklı materyalden yapılmış göz içi lenslerinden penetrasyonun in-vitro olarak araştırılması. Gereç-Yöntem: Bu deneysel çalışmada mavi ve yeşil dalga boyunda laser ışığı üreten argon laser, göz içi lenslerini fikse ederek odak noktasında sabit bir uzaklıkta detektöre ulaştıran fiksatör ve gelen laser ışığının enerji seviyesini ölçen bir detektör kullanıldı. Göz içi lensi fiksatöre, laser ışığının optik merkezinden geçecek ve detektörden sabit bir uzaklıkta olacak şekilde yerleştirildi. Laser enerjisi, mavi ve yeşil dalga boyunda 50, 100, 150, 200, 250, 300, 350, 400, 450, 500, 600, 700, 800, 900 ve 1000 mW seviyelerinde uygulandı. Laser enerjisi, fiksatörde göz içi lensi varken ve göz içi lensi olmadan detektör ile 10 kez ölçülerek ortalamaları alındı. Kontrol grubunda ve değişik göz içi lens gruplarında elde edilen değerler One-Way ANOVA (Analysis of variance) ve post hoc test olarak Tukey's HSD testi kullanılarak karşılaştırıldı. Sonuçlar: 50 mW gücünde uygulanan 494 nm argon mavisi, kontrol grubunda 49.7±0.55 mW olarak ölçülürken, PMMA grubunda 39.7±0.94 mW, silikon grubunda 38±0.51 mW ve akrilik lens grubunda 36.7± 1.61 mW olarak ölçüldü. 50 mW gücünde uygulanan 514 nm argon yeşili, kontrol grubunda 67.6±9.1 mW ölçülürken, PMMA grubunda 44.7±0.63 mW, silikon grubunda 43.6±0.75 mW ve akrilik grubunda 42.7±2.19 mW olarak ölçüldü. One-way ANOVA ile yapılan istatistiksel karşılaştırmada kontrol grubu ile PMMA, silikon ve akrilik lens grupları arasında anlamlı fark bulundu (p=0.001). Tartışma: 494 nm argon mavi ve 514 nm yeşil dalga boyunda argon laser ışınları PMMA, silikon ve akrilik göz içi lenslerinden geçerken in-vitro koşullarda yüzey reflektansı nedeni ile enerjilerinin bir kısmını kaybetmektedirler.