Journals / Retina-Vitreus / 2001 / Cilt: 9 - Sayı: 3
High-dose corticosteroid treatment in traumatic optic neuropathy
- Journal
- Retina-Vitreus
- Pages
- 240–247
- DOI
- —
Abstract
Methods: The medical records of 9 patients (8 male, 1 female; age range, 4-69 years) who received high dose-corticosteroid treatment because of indirect TON, between January 1998 and May 2001, were reviewed. Optic neuropathy had developed as a result of traffic accident in 4 patients, falling from height in 3 patients, occupational injury in 1 patient, and firearm injury in 1 patient. Three patients had bilateral TON. At the time of diagnosis, the visual acuity ranged from 0.4 to hand movements in 9 eyes and 3 eyes had no light perception. Five patients received very-high-dose intravenous methylprednisolone treatment (2000-5000 mg/day), and 4 received high-dose treatment (1000 mg/day). The median duration between the visual loss and initiation of the treatment was 7 days (range: 1-60 days). The mean follow-up time was 4.5 months (range: 1-10 months). Results: After treatment, the visual acuity improved in 8 of 12 eyes (67%) and remained unchanged in 4 eyes (33%). The light perception was negative at the time of diagnosis in 3 of the 4 eyes without visual improvement. The median time between the trauma and the initiation of the treatment was 5.5 days (range: 1-21 days) in the group of patients whose vision improved and 14 days in the group of patients whose vision did not change. No serious complication due to treatment developed in any patient. Discussion: Superiority of either surgical or medical treatment methods over each other in indirect TON is controversial. In this limited study, high-dose intravenous methylprednisolone treatment yielded highly successful results. Corticosteroid therapy may not be helpful in eyes with TON with delayed treatment or without light perception at the time of diagnosis.
Özet
Amaç: Travmatik optik nöropatide (TON) yüksek doz intravenöz kortikosteroid tedavisinin etkinliğini değerlendirmek. Yöntem: Ocak 1998-Mayıs 2001 arasında indirekt TON nedeniyle yüksek doz kortikosteroid tedavisi uygulanan 9 hastanın (8 erkek, 1 kadın; yaş aralığı, 4-69 yıl) dosyası gözden geçirildi. Optik nöropati 4 hastada trafik kazası, 3 hastada yüksekten düşme, 1 hastada iş kazası ve 1 hastada ateşli silah yaralanması sonucunda gelişmişti. Üç hastada TON bilateraldi (toplam 12 göz). Tanı sırasında görme keskinliği 9 gözde el hareketleri ile 0.4 arasında değişiyordu; 3 gözde ışık hissi negatifti. Beş hastaya çok yüksek dozda (2000-5000 mg/gün), 4 hastaya yüksek dozda (1000 mg/gün) intravenöz metilprednizolon tedavisi uygulandı. Tedavinin başlaması ile görme kaybı arasındaki süre, ortanca değer olarak 7 gündü (değer aralığı: 1-60 gün). Ortalama izlem süresi 4.5 aydı (değer aralığı: 1-10 ay). Bulgular: Tedaviden sonra, 12 gözden 8'inde (%67) görme keskinliği arttı, 4 gözde (%33) ise aynı kaldı. Görsel iyileşme olmayan 4 gözden 3'ünde, tanı sırasında ışık hissi negatifti. Travma ile tedavinin başlangıcı arasındaki ortanca süre, görme artışı olan hasta grubunda 55 gün (1-21 gün), görmenin aynı kaldığı grupta ise 14 gündü (4-60 gün). Hiçbir hastada tedaviye bağlı ciddi bir komplikasyon gelişmedi. Tartışma: İndirekt TON'de cerrahi ve medikal tedavi yöntemlerinin birbirine üstünlüğü tartışmalıdır. Bu sınırlı çalışmada, yüksek doz intravenöz metilprednizolon tedavisi oldukça başarılı sonuçlar sağladı. Kortikosteroid tedavisi tanı sırasında ışık hissi olmayan ve tedavinin geciktiği TON'li gözlerde yararlı olmayabilir.