Journals / Retina-Vitreus / 2003 / Cilt: 11 - Sayı: 2
The effect of phacoemulsification or extracapsular cataract extraction methods on the development of cystoid macular edema in diabetic patients
- Journal
- Retina-Vitreus
- Pages
- 107–119
- DOI
- —
Abstract
Purpose: To investigate the relation of cystoid macular edema (CME) and retinopathy progression, and visual outcomes after phacoemulsification or extracapsular cataract extraction in patients with diabetes mellitus. Materials Methods: Clinical and angiog-raphie review of 54 diabetic and 67 control patients who underwent cataract surgery in four groups was prospectively performed during a 9-month period. There were 20 diabetic patients who underwent phacoemulsification surgery in group 1, 34 diabetic patients who underwent extracapsular cataract surgery in group 2, 36 control subjects who underwent phacoemulsification surgery in group 3, and 31 control subjects who underwent extracapsular cataract surgery in group 4. Results: The highest rate of CME was observed in group 2 even with the absence of preoperative retinopathy, and the least of was in group 1. No difference was observed between groups with the aspect of the surgical technique used, whereas CME occured more often in diabetics (%33.3) than controls (%16.4) independent of the surgical technique used (p=0.026). Neither preoperative presence, nor postoperative progression of retinopathy significantly affected the onset of CME. Visual outcomes were better in patients without CME than with CME in all groups. The difference was significant in group 4 (p=0.032), and nearly significant in group 2 (p=0.067). Conclusion: CME following cataract surgery, especially when extracapsular technique is used, occurs more often in diabetic patients than non-diabetics. Performing an extracapsular cataract surgery when complicated by CME on a patient results in an unfavorable expected visual outcome independent of the patient's metabolic and retinopathy status. Phacoemulsification seems to be a safer technique in the aspect of developing CME in diabetic patients.
Özet
Amaç: Ekstrakapsüler veya fakoemülsi-fikasyon yöntemlerinden biri ile katarakt ekstraksiyonu yapılan diyabetli hastalarda ameliyat sonrasında gelişen kistoid maküla ödeminin (KMO) diyabetik retinopati evresi ve ilerlemesi He ilişkisi ve görsel başarı üzerine etkilerinin incelenmesi. Gereç ve Yöntem: Katarakt ekstraksi-yonu yapılan ve önceden belirlenen kriterlere uyan, 54 diyabetli ve 67 kontrol olgusu dört gruba ayrılarak dokuz ay boyunca klinik ve anjiyografik olarak takip edildi. Grup 1'de fakoemülsifikasyon yapılan 20 diyabetli olgu; grup 2'de ekstrakapsüler ekstraksiyon yapılan 34 diyabetli olgu; grup 3'de fakoemülsifikasyon yapılan 36 sağlıklı olgu ve grup 4'de ekstrakapsüler ekstraksiyon yapılan 31 sağlıklı olgu incelendi. Bulgular: KMO gelişimi, ameliyat öncesi retinopati olmasa da grup 2'de en yüksek, grup 1'de ise en düşük seviyede bulundu. Uygulanan cerrahi teknik yönünden gruplar arasında fark saptanmazken, cerrahi teknikten bağımsız olarak diyabetli olgularda KMO gelişmç sıklığı (%33.3) diyabeti olmayanlardan 1Uzm. Dr. Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi 1. 2Uzm. Dr. Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi 1. 3Uzm. Dr. Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi 1. (%16.4) daha yüksekti (p=0.026). Ameliyat öncesinde retinopatinin mevcut olması veya ameliyat sonrasında retinopatide ilerleme olması ile KMO gelişimi arasında bir ilişki bulunamadı. Tüm gruplardaki maküla ödemi gelişmeyen olgularda sonuç görme keskinliği, gelişenlere göre daha iyi bulundu. Bu fark grup 4'te anlamlı (p=0.032), grup 2'de ise anlamlı seviyeye yakındı (p=0.067). Sonuç: Diyabetli hastalarda katarakt ameliyatı sonrasında KMO, sağlıklı olgulara göre daha sık gelişmektedir. Bu fark ekstrakapsüler yöntemle ameliyat edilenlerde daha belirgindir. Bir katarakt hastasının ekstrakapsüler yöntemle ameliyat edilmesi ve ameliyat sonrasında KMÖ'nin gelişmesi, bu hastada ameliyat sonrasında beklemen görsel başarıyı,diyabet ve retinopati mevcudiyeti durumlarından daha fazla olumsuz etkile-mektedir. Fakoemülsifikasyon yöntemi KMO gelişimi yönünden diyabetli hastalarda daha güvenli bir yöntem gibi görünmektedir.