Journals / Retina-Vitreus / 2009 / Cilt: 17 - Sayı: 1
Comparison of intravitreal bevacizumab and triamcinolone for the treatment of macular edema in branch retinal vein occlusion
- Journal
- Retina-Vitreus
- Pages
- 48–50
- DOI
- —
Abstract
Purpose: To compare the outcomes of intravitreal bevacizumab and intravitreal triamcinolone acetonide (TA) for the treatment of macular edema due to branch retinal vein occlusion (BRVO). Materials and Methods: The records of patients with macular edema due to BRVO, treated with either intravitreal bevacizumab or intravitreal TA were retrospectively evaluated. The best corrected visual acuities recorded at 1st, 3rd and 6th months after the injection were compared with the initial visual acuity. Chi-square, paired samples t test and repeated measures ANOVA were used for statistical analysis. Results: There were 22 patients (10 ischemic, 12 non-ischemic) in the bevacizumab group and 20 patients (10 ischemic, 10 non-ischemic) in the TA group. The difference between the initial visual acuity and the visual acuities at 1st, 3rd months after the intravitreal injection were significant in both groups (p<0.0001 for each). The difference between the initial visual acuity and the visual acuity at 6th month was significant in the TA group while it was similar in the bevacizumab group. The visual acuity gain was similar in both groups. The rate of intraocular complications was higher in the TA group. Conclusion: Intravitreal bevacizumab and intravitreal TA are effective treatment modalities for macular edema due to BRVO. The visual acuity gain is similar. Intraocular complications are more common with TA.
Özet
Amaç: Retina ven dal tıkanıklığına (RVDT) bağlı makula ödeminde intravitreal bevacizumab ve triamsinolon asetonidin (TA) sonuçlarını karşılaştırmak. Gereç ve yöntem: RVDT bağlı makula ödemi nedeniyle intravitreal bevacizumab veya TA uygulanmış hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. İki grupta enjeksiyon sonrası 1., 3. ve 6. aylardaki en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ile başlangıç EİDGK karşılaştırıldı. İstatistiksel analizlerde ki-kare testi, eşleştirilmiş t testi ve varyans analizi kullanıldı. Bulgular: Bevacizumab grubunda 22 hasta (10’u iskemik, 12’si iskemik olmayan), TA grubunda 20 hasta (10’u iskemik, 10’u iskemik olmayan) vardı. İki grupta da, 1. ve 3. aylardaki EİDGK ile başlangıç EİDGK arasında anlamlı fark vardı (p<0.0001). TA grubunda 6. aydaki EİDGK ile başlangıç EİDGK arasında anlamlı fark varken (p=0.002), bevacizumab grubunda yoktu (p=0.053). EİDGK artış oranı TA ve bevacizumab gruplarında benzerken (p=0.98), intraoküler komplikasyon oranı TA grubunda yüksekti (p=0.0013). Sonuç: İntravitreal bevacizumab ve TA, RVDT bağlı makula ödeminde etkili olabilen tedavi yöntemleridir. EİDGK artış oranı benzerken, intraoküler komplikasyon oranı TA grubunda yüksektir.