Central serous chorıoretınopathy

Abstract

Central serous chorioretinopathy (CSC) is an idiopathic disorder characterized by the development of a wellcircumscribed, serous detachment of the neurosensorial retina with or without one or more focal lesions of the retina pigment epithelium. Review of the literature of CSC shows that the pathogenesis of this condition is still controversial and not yet fully understood. Psychosocial stres and hypercortisolism could be the precipitating factors. CSC occurs preferentially in healthy men between 25 and 55 years of age. Major symptoms are blurred vision usually in one eye and perceived typically by the patient as a dark spot in the centre of the visual field associated with micropsia and metamorphopsia. For the diagnosis and follow-up opthalmoscopic evaluation, optical coherence tomography, fundus florescein angiography, indocyanine green angiography and autoflorescense fundus photographs could be used. Serous detachment often resolves spontaneously. From the first contact, counselling about the potential relation to stres and glucocorticoid medication is warranted. After 3-4 months without resolution of acute CSC or in chronic CSC, treatment should be considered. Treatment modalities also changed with time; focal photocoagulation is frequently used in the past but recently especially in chronic cases photodynamic therapy have been used. The visual prognosis is usually good except in chronic, recurrent cases and in cases of bullous CSC.

Özet

Santral seröz koriyoretinopati (SSKR), retina pigment epitelyuminin bir veya daha fazla fokal lezyonu birlikteliğinde nörosensoriyel retinanın iyi sınırlı seröz dekolmanı ile karakterize idiopatik bir hastalıktır. Literatürün incelenmesi SSKR’nin patogenezinin hala tartışmalı ve anlaşılamamış olduğunu göstermektedir. Psikososyal stresler ve hiperkortizolizm presipitan faktörler olabilir. SSKR, sıklıkla 25-55 yaşları arasındaki genç erkeklerde karşımıza çıkmaktadır. Major semptomlar; ani başlayan bulanık görme, genellikle tek gözdedir ve hasta tarafından görme alanının merkezinde siyah nokta olarak algılanır, mikropsi ve metamorfopsidir. Tanı ve izlemde oftalmoskopik değerlendirme, optik koherans tomografi, fundus floresein anjiografi, indosiyanin green anjiografi ve otofloresans fundus fotoğrafları kullanılabilir. Seröz dekolman sıklıkla spontan düzelir. Hasta ile ilk vizite, hastalığın stresle ve glukokortikoid tedavisi ile olan potansiyel ilişkisine dikkat çekilmelidir. Üç veya dört ay içerisinde düzelmeyen akut SSKR olgularında ve kronik SSKR’lerde tedavi düşünülmelidir. Tedavi modaliteleri de zaman içerisinde değişiklik göstermiştir; geçmişte sıklıkla fokal fotokoagulasyon tedavi için kullanılırken son zamanlarda özellikle kronik SSKR olgularında fotodinamik tedavi tercih edilmektedir. Vizüel prognoz; kronik, sık tekrarlayan vee büllöz SSKR olguları dışında genellikle iyidir.