The outcomes of vitreoretinal surgery for the treatment of posterior segment complications of chronic uveitis patients

Kronik üveitlilerin arka segment komplikasyonlarının tedavisinde vitroretinal cerrahi sonuçları

Pınar YÜKSEKKAYA,MÜGE PINAR ÇAKAR ÖZDAL,MEHMET YASİN TEKE,Ömür ERSPY,Faruk ÖZTÜRK

Abstract

Purpose: To evaluate the results of vitreoretinal surgery in patients having posterior segment complications of chronic uveitis with varied etiologies. Materials and Methods: Clinical records of 34 patients (37 eyes) followed at Uvea-Behçet department of Ankara Ulucanlar Eye Hospital and who underwent vitreoretinal surgery because of different complications due to uveitis were retrospectively evaluated. These cases were studied according to gender, age, diagnosis, follow-up period, preand postoperative best corrected visual acuities, medical treatments, recurrence rate of the intraocular inflammation before and after 1 year from surgery, anterior and posterior segment pathologies. Results: Of the 34 patients, 14 were female (41.1%), and 20 were male (58.9%) with a mean age of 28.27±16.49 (6- 64) years at the time of surgery. Eleven (29.7%) eyes had intermediate uveitis, 12 (32.4%) posterior uveitis and 14 (37.8%) panuveitis. Postoperative follow-up period was 42.4±30.8 months. Postoperative visual acuity improved in 17 eyes (46%), worsened in 7 (19%) and unchanged in 13 (35%) eyes. Postoperatively, anatomic success was not achieved in 2 eyes (5,4%) and one of them (2.7%) developed phthisis bulbi. There was a statistically significant decrease in the recurrence of attacks (p <0.05) during the first year after surgery. However, medical treatment did not change (p>0.05) over the follow-up period. Conlusions: Vitreoretinal surgery appears to have a beneficial effect on patients with posterior segment complications of chronic uveitis.

Özet

Amaç: Farklı etyolojilere sahip kronik üveitli hastalarda gelişen arka segment komplikasyonlarının tedavisi amacıyla uygulanan vitreoretinal cerrahi (VRC) sonuçlarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Ankara Ulucanlar Göz Hastanesi Uvea- Behçet biriminde takip edilen ve üveite bağlı çeşitli komplikasyonlar nedeniyle VRC uygulanan 34 hastanın 37 gözü retrospektif olarak değerlendirildi. Olgular, cinsiyet, yaş, tanı, takip süresi, ameliyat öncesi ve sonrası en iyi düzeltilmiş görme keskinliği, uygulanan medikal tedaviler, cerrahiden 1 yıl önce ve sonrasındaki atak sıklığı, ön ve arka segment patolojileri yönünden incelendi. Bulgular: Hastaların 14’ü kadın (%41.1), 20’si erkekti (%58.9). Cerrahiye giderkenki yaş ortalaması 28.3±16.5 yıldı (6 -64). Gözlerin 11’i (%29.7) intermediate üveit, 12’si (%32.4) posterior üveit, 14’ü (%37.8) panüveitti. Hastaların ameliyat sonrası takip süresi 42.4±30.8 ay idi. Ameliyat sonrası görme keskinliği gözlerin 17’sinde (%46) artarken, 7’sinde (%19) azaldı, 13 gözde (%35) ise değişmedi. Olguların ikisinde (%5.4) vitreoretinal cerrahi ile anatomik başarı sağlanamadı. Bu hastaların birinde (%2.7) fitizis bulbi gelişti. Ameliyat sonrası ilk 1 yıl içerisinde atak sayısında istatistiksel olarak anlamlı azalma saptanırken, (p 0.05). Sonuç: Kronik üveit nedeniyle arka segment komplikasyonları gelişen hastalarda vitreoretinal cerrahi ile başarılı sonuçlar elde edilebilmektedir.