Journals / Retina-Vitreus / 2013 / Cilt: 21 - Sayı: 2
Development of posterior vitreous detachment during age- related macular degeneration treatment and ıt’s effect on treatment
- Journal
- Retina-Vitreus
- Pages
- 109–112
- DOI
- —
Abstract
Purpose: To evaluate the rate of posterior vitreous detachment (PVD) development in patients who recieved intravitreal injections for age-related macular degeneration (AMD) and to compare the visual and anatomical results with the patients not developed PVD. Materials and Methods: Medical records of patients who recieved intravitreal anti vascular endothelial growth factor (anti- VEGF) treatment for AMD were evaluated retrospectively. According to the fundoscopic examination, .ultrasonography (USG) and optical coherence tomography (OCT) records patients without PVD were included to the study. The rate of PVD development was detected. The visual acuity (VA) and central foveal thickness (CFT) initially, at 3rd,6th,9th,12th months and at final visit were evalu- ated. Results: The mean age of 35 patients was 69.6±8.9 years. Five cases (%14.3) developed PVD during the follow up. The median (minimum-maximum) VA of the patients without PVD (PVD-) at 3rd,6th,9th,12th month and at last visit was 57.5 (15-85), 61.5 (16- 88), 55 (3-88), 42 (1-87), 42.5 (7-85), 34 (1-83) letters respectively. Visual acuity of the patients who developed PVD (PVD+) was 57 (44-69), 72 (66-77), 68 (57-77), 70 (50-75), 65 (55-78) and 52 (20-70) letters respectively. The CFT (minimum-maximum) in the PVD- group was 300 (149-589), 198 (128-484), 219.5 (100-555), 246 (145-513), 217 (146-606), 241 (128-517) μm, in the PVD+ group it was 252 (187-814), 156 (115-520), 173 (135-287), 219 (144-225), 225 (191-332), 231 (94-296) μm respectively. Posterior vitreous detachment developed after a median (minimum-maximum) of 6 (3-9) injections. Conclusion: Development of PVD can effect positively the anatomical and visual prognosis during AMD treatment.
Özet
Amaç: Yaşa bağlı maküla dejeneresansı (YBMD) nedeni ile intravitreal enjeksiyon uygulanan olgularda arka vitreus dekolmanı (AVD) gelişme oranını saptamak ve AVD gelişmeyen olgularla görsel ve anatomik sonuçları karşılaştırmak. Gereç ve Yöntem: YBMD nedeniyle intravitreal anti vasküler endotel büyüme faktörü (anti-VEBF) tedavisi uygulanan hastala- rın dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Fundus muayenesi, oküler ultrasonografi (USG) ve optik koherens tomografi (OKT) kayıtlarına göre PVD bulunmayan olgular çalışmaya dahil edildi. Takiplerde PVD gelişme oranı saptandı. Olguların başlangıç, enjeksiyon sonrası 3, 6, 9, 12. ay ve son takiplerindeki görme keskinliği (GK) ve santral fovea kalınlıkları (SFK) değerlendirildi. Bulgular: Otuz beş olgunun yaş ortalaması 69.6±8.9 idi. Beş (%14.3) olguda takiplerde AVD gelişti. AVD gelişmeyen olgularda (AVD-) sırası ile başlangıç, 3, 6, 9, 12. aydaki ve son muayenedeki median (minimum-maksimum) GK 57.5 (15-85), 61.5 (16-88), 55 (3-88), 42 (1-87), 42.5 (7-85), 34 (1-83) harf idi. AVD gelişen olgularda (AVD+) ise sırası ile GK, 57 (44-69), 72 (66-77), 68 (57-77), 70 (50-75), 65 (55-78) ve 52 (20-70) harfdi. AVD- grupta başlangıç, 3, 6, 9, 12. ay ve son muayenedeki median (minimum-maksimum) SFK 300 (149-589) , 198 (128-484), 219.5 (100-555), 246 (145-513), 217 (146-606), 241 (128-517) μm olarak saptanırken AVD+ grup- ta ise sırası ile 252 (187-814), 156 (115-520), 173 (135-287), 219 (144-225), 225 (191-332), 231 (94-296) μm idi. Olgularda median 6 (min:3, maks:9) enjeksiyon yapıldıktan sonra AVD geliştiği gözlendi. Sonuç: Arka vitreus dekolmanı gelişimi, anatomik ve görsel olarak prognozu olumlu yönde etkileyebilen bir faktördür.