Effectiveness of ıntravitreal bevacizumab ınjection in patients has macular edema due to central retinal vein occlusion

Santral retinal ven tıkanıklığına bağlı maküla ödeminde intravitreal bevacizumab enjeksiyonunun etkinliği

Muhammed ŞAHİN,Harun YÜKSEL,Alparslan ŞAHİN,Abdullah Kürşad CİNGÜ,Fatih Mehmet TÜRKÇÜ,Yasin ÇINAR,İhsan ÇAÇA

Abstract

Purpose: To evaluate effectiveness of intravitreal bevacizumab injection (IVBI) in patients has with macular edema (ME) due to central retinal vein occlusion (CRVO). Materials and Methods: Between January 2007- May 2012 the patients who treated with IVBI due to ME secondary to CRVO was rewieved retrospectively. Patients demographic characteristics,medical history, complete ophthalmologic examination in- cluding visual acuity(VA) before and after IVBI, optical coherence tomography and central macular thickness (CMT), fundus angiography, retinal ischemia were recorded. VA measurements were converted to LogMAR. CRVO was divided into 2 groups as ischemic and nonischemic. Results: 22 (16 male, 6 female) eyes of 22 patients were included. The age of the patients was 60.9±10.5 (39-80) years. Five of the patients were ischemic and 17 of them were nonischemic. The age of ischemic and nonischemic group was 64.6±9.5, 60.4±11 years, respectively (p>0.05). IVBI was applied 3.2±0.8 times in ischemic group and 2.0±1.1 times in nonischemic group. The follow up time was 3.7±2 months (1-6 months). All patients baseline, 1, 3, 6. month VA were 1.28±0.71, 0.92±0.55, 0.93±0.35 and 0.70±0.49 LogMAR respectively. Although not significant, final VA was increased according to first VA. The CMT measurement of patients was 630±169 μm in baseline,in 1. month it was 395±152 μm,at 3.month they were 465±243 μm,at 6. month they were 395±98 μm level and there was statistically significant decrease according to the baseline record, 1, 3 and 6. month. Conclusion: Although IVBI is an effective treatment for ME due to CRVO there was an increase in VA in short term, the main limitations are being effective in short term and needing repeated injections.

Özet

Amaç: Santral retinal ven tıkanıklığına (SRVT) bağlı maküla ödemi (MÖ) gelişen hastalarda intravitreal bevacizumab (İVB) enjeksiyonunun etkinliğini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Ocak 2007-Mayıs 2012 tarihleri arasında SRVTye bağlı MÖ nedeniyle İVB enjeksiyonu uygulanan hasta- ların kayıtları geriye dönük tarandı. Hastaların demografik özellikleri ve anamnez bilgileri, İVB enjeksiyonu öncesi ve sonrası aylık vizitlerde düzeltilmiş en iyi görme keskinliklerini (GK) içeren tam oftalmolojik muayene, optik koherens tomografi ile santral makülar kalınlık (SMK) ölçümleri ve fundus floresein anjiografi ile retina iskemisi varlığı kaydedildi. İstatistiksel analiz için hastaların GKleri logMARa (logarithm of the minimal angle of Resolution) çevrildi. SRVT, iskemik ve noniskemik olarak 2 gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmaya 22 (16 E, 6 K) hastanın 22 gözü alındı. Hastaların yaş ortalaması 60.9±10.5 (39-80) yıldı. Hastaların 5i iskemik, 17si noniskemik SRVT idi. İskemik grubun yaş ortalaması 64.6±9.5 yıl, noniskemik grubun 60.4±11 yıldı (p>0,05). İVB enjeksiyonu ortalaması iskemik grupta 3.2±0.8 kez uygulanırken noniskemik grupta 2.0±1.1 kez uygulanmıştı. Ortalama takip süresi 3.73±2 ay (1-6 ay) idi. Tüm hastaların başlangıç, 1. ay, 3. ay ve 6. ay GK sırasıyla logMAR 1.28±0.71, 0.92±0.55, 0.93±0.35 ve 0.70±0.49 idi. İstatiksel olarak anlamlılık olmamasına karşın final GK başlangıç GKne göre artmıştı. Hastaların ortalama SMK ölçümleri başlangıçta 630±169 μm, 1.ayda 395±152 μm, 3. ayda 465±243 μm ve 6. ayda 395±98 μm düzeyinde olup başlangıca göre 1., 3.ve 6. ayda istatistiksel olarak anlamlı azalma mevcuttu. Sonuç: İVB enjeksiyonu, SRVTye bağlı MÖnin gerilemesinde ve GKnin artmasında kısa dönemde etkili bir tedavi yöntemi olmakla birlikte etkisinin kısa süreli olması ve tekrarlayan enjeksiyonlar gerektirmesi kullanımının ana kısıtlamalarını oluşturmaktadır.