Journals / Retina-Vitreus / 2015 / Cilt: 23 - Sayı: 1

OCT Findings and Surgical Results of 23 Gauge Pars Plana Vitrectomy in Eyes with Diabetic Vitreomacular Traction

Diyabetik Vitreomaküler Traksiyon Nedeniyle 23 Gauge Pars Plana Vitrektomi Geçiren Olguların OKT Bulguları ve Cerrahi Sonuçları

Pages
51–56
DOI
—

Abstract

Purpose: To evaluate the OCT findings and 23 gauge (g) pars plana vitrectomy (23 g-PPV) results of patients with diabetic vitreomacular traction (VMT).Materials and Methods: Seventeen eyes of 16 patients (6F, 10M) that underwent 23 g-PPV from February 2011 to March 2013 for diabetes related VMT were analyzed retrospectively. Beside the demographic information, preoperative and postoperative complete ophthalmic examination, surgical techniques and complications were obtained from the patient files. Preoperative and last postoperative OCT images were analyzed.Results: The mean age of patients was 71.4±5.1 years. The mean follow-up was 16.0±8.8 months . Average corrected visual acuity (CVA) was 1.01±0.4 (logMAR) preoperatively and 0.67±0.34 (p<0.001) at last follow-up. A mean of 3.4±2.8 line visual acuity improvement was recorded. The mean central macular thickness was 484±150 um preoperatively and 292 ±110?m at final examination (p<0.001). There was a positive correlation between final CVA and preoperative CVA.(r=0.733, p=0.001). Visual acuity improvement was found significantly higher in eyes without internal limiting membrane peeling (ILM), (N=6) compared to eyes with ILM peeling (N=11), (5.2 and 2.5 respectively ), (p=0.037). Final OCT findings showed lamellar hole in 2 eyes and retinal atrophy in 4 eyes with ILM peeling, while epiretinal membrane occured in 2 eyes without ILM peeling. Conclusion: Functional and anatomical success was achieved in diabetic VMT patients following 23G-PPV. Functional success was significantly better in patients without ILM peeling. ILM peeling techniques need to be improved for less traumatic microsurgeries

Özet

Amaç: Diyabetik vitreomaküler traksiyon (VMT) nedeniyle 23 gauge pars plana vitrektomi (23G-PPV) geçiren olguların sonuçlarını ve OKT bulgularını değerlendirmek.Gereç ve Yöntem: Hastanemizde Şubat 2011-Mart 2013 tarihleri arasında diyabetik etiyolojiye bağlı VMT tanısı ile 23G-PPV uygulanmış 16 hastanın (6K, 10 E) 17 gözü (8 sağ, 9 sol) retrospektif olarak incelendi. Hasta dosyalarından demografik bilgilerin yanı sıra cerrahi öncesi ve sonrası tam oftalmolojik muayene bulguları ile cerrahi teknik ve komplikasyonlar kaydedildi. Cerrahi öncesi ve son muayenede çekilen OKT görüntüleri incelendi.Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 71.4±5.1 yıl idi. Ortalama takip süresi 16.0±8.8 ay idi. Ortalama başlangıç düzeltilmiş görme keskinliği (DGK) logMAR eşeline göre 1.01±0.4 iken son kontrolde 0.67±0.34 idi (p<0.001). Son kontrolde ortalama 3.4±2.8 sıra artış kaydedildi. Operasyon öncesi ortalama santral maküler kalınlık 484±150?m iken son kontrolde 292±110?m idi (p<0.001). Sonuç DGK ile başlangıç DGK arasında pozitif korelasyon mevcuttu (r=0.733, p=0.001). PPV esnasında internal limitan memban (İLM) tabakası soyulmayan olgularda (N=6) görsel artış İLM soyulanlara (N=11) kıyasla anlamlı olarak daha fazla bulundu (sırasıyla, 5.2 ve 2.5 sıra) (p=0.037). Son OKT'de İLM soyulan 2 olguda lameller delik ve 4 olguda retinal atrofi tespit edilirken İLM soyulmayan 2 olguda epiretinal membran mevcuttu.Sonuç: Diyabetik VMT olgularında PPV cerrahisi sonrası fonksiyonel ve anatomik başarı sağlandı. Fonksiyonel başarı İLM soyulmayan olgularda daha iyi bulundu. İLM soyma tekniklerinin geliştirilip daha az travmatik hale getirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır