Retinopathy of Prematurity Training During Ophthalmology Residency Programme

Göz Hastalıkları Araştırma Görevliliğinde Prematüre Retinopatisi Eğitimi

MEHMET ALİ ŞEKEROĞLU,Emre HEKİMOĞLU,Gökhan ÇELİK,MURAT GÜNAY,İkbal Seza PETRİÇLİ,Caner KARA,Jale KARAKAYA

Abstract

Purpose: To assess the educational status of ophthalmology residents about retinopathy of prematurity care and to discuss factors that affect it during ophthalmology residency programme.Materials and Methods: A questionnaire was applied between January-March 2014 to ophthalmology residents from Ankara and Istanbul, who were volunteers to answer the survey. They were asked about the personal demographic and occupational characteristics along with their educational status related to retinopathy of prematurity care. Results: A total of 155 respondents were distributed in 6 different university hospitals and 12 different training and research hospitals of Ministry of Health. 35.5% of respondents reported that they have been observed and 15.5% have been performed the retinopathy of prematurity screening examination at least once during residency. 68.2% of respondents who work in university hospitals and 7.2% of respondents who work in training and research hospitals of Ministry of Health felt confident with their retinopathy of prematurity training during residency. Conclusion: One of the critical steps in order to prevent blindness secondary to retinopathy of prematurity is to constitute a nationwide screening programme. Ophthalmology residency training about retinopathy of prematurity seems to be inadequate especially in training and research hospitals of Ministry of Health with no neonatal intensive care units. This problem can be partly overcomed in short term by temporary visits of ophthalmology residents to hospitals with neonatal intensive care units

Özet

Amaç: Göz hastalıkları alanında uzmanlık eğitimlerini sürdürmekte olan araştırma görevlilerinin prematüre retinopatisi tarama muayenesi ve tedavisi hakkında almış oldukları eğitim durumunun belirlenmesi ve bunu etkileyen faktörlerin tartışılması amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Önceden hazırlanmış anket formu Ankara ve İstanbul'daki üniversite hastanesi ve Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastanelerinde göz hastalıkları uzmanlık eğitimlerini sürdürmekte olan araştırma görevlilerinden gönüllü olarak çalışmaya katılmak isteyenlere Ocak ve Mart 2014 tarihleri arasında uygulandı. Anket formu ile katılımcıların demografik ve mesleki özellikleri ile prematüre retinopatisi konusunda aldıkları eğitim sorgulandı.Bulgular: Anket formu 6 üniversite hastanesi ve 12 eğitim ve araştırma hastanesinden toplam 155 araştırma görevlisi tarafından dolduruldu. Katılımcıların %35.5'inin prematüre retinopatisi tarama muayenesini en az bir kez izlediği, %15.5'inin ise en az bir kez tarama muayenesi yaptığı tespit edildi. Üniversite hastanelerinde çalışan katılımcıların %68.2'si, Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastanelerinde çalışan katılımcıların ise %7.2'si uzmanlık eğitimleri sırasında aldıkları prematüre retinopatisi muayene ve tedavisi konusundaki eğitimlerinin yeterli olduğunu düşündüklerini ifade ettiler. Sonuç: Prematüre retinopatisine bağlı körlüklerin önlenmesinde en önemli basamaklardan biri ülke çapında doğru ve yaygın bir tarama muayenesi programı oluşturmaktır. Ancak prematüre retinopatisi muayene ve tedavisi eğitiminin özellikle yenidoğan yoğun bakım ünitesi bulunmayan Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastanelerindeki göz hastalıkları uzmanlık eğitimi sırasında yetersiz olduğu görülmektedir. Kısa vadede bu sorunun çözümü uzmanlık eğitimi sırasında bu eğitimin verildiği başka merkezlere eğitim amaçlı geçici görevlendirmelerle ve uzmanlık sonrası eğitimlerle sağlanabilir