Ranibizumab Treatment in Exudative Age-Related Macular Rejeneration: Two Years Result

Yaş Tip Yaşa Bağlı Makula Dejenerasyonunda Ranibizumab Etkinliği: 2 Yıllık Sonuçlar

R.Büşra AKDAN BİLEN,Onur ÇATAK,Evin ŞİNGAR ÖZDEMİR,Orhan AYDEMİR,BURAK TURGUT,Ülkü ÇELİKER

Abstract

Purpose: To evaluate the effect of ranibizumab on exudative AMD after the fi rst and the second years and compare them with baseline and each other. Methods: 63 eyes of 49 patients who were treated between January 2011 and March 2013 were evaluated. 0.05 ml ranibizumab (Lu- centis;Novartis,Basel,Switzerland and Genentech Inc.,Sounth San Francisco,CA) was administered during the fi rst and the second years. CFT and BCVA were compared with baseline after 12 and 24 months respectively. Comparison with baseline and each other were performed. Results: The mean age of the 49 patients was 74.3±7,1. The mean BCVA and CFT of 63 eyes were 0.7±0.9 LogMAR and 416±274 μm respectively, during baseline. They were 0.8 LogMAR and 311 μm ±139 μm after 12 months. However the mean BCVA didn’t change after 12 months vs the baseline (p:0.5). The mean CFT signifi cantly decreased after 12 months (p=0.003). 25 patients continued to attend. 31 eyes of these 25 patients were treated in the second year. The mean BCVA and the mean CFT of these eyes were 0.8 ± 0.6 LogMAR and 415,2±219.7 μm respectively,during baseline. They were 0.7 ± 1.0 LogMAR and 266±101 μm respectively after 24 months(p:0.94). Although the mean BCVA of the 31 eyes didn’t change vs the baseline, the mean CFT signifi cantly decreased at the end of the second year( p=0.0006). When the fi rst and the second year results were compared, we observed that the mean BCVA didn’t change, but the mean CFT continued to decrease(p:0,01). Conclusion:We observed signifi cant anatomical healing after two years.

Özet

Amaç: Yaş tip yaşa bağlı maküla dejenerasyonunda birinci ve ikinci yıl sonunda ranibizumab etkinliğini değerlendirmek, birinci ve ikinci yıl sonuçlarını başlangıç düzeyleriyle ve birbirleriyle karşılaştırmak. Gereç-Yöntem: Fırat Üniversitesi Göz Hastalıkları Polikliniği’nde Ocak 2011 ve Mart 2013 tarihleri arasında yaş tip YBMD tanısıyla intravitreal ranibizumab enjeksiyonu yapılan ve iki yıl boyunca düzenli olarak takip edilen 49 hastanın 63 gözü retrospektif olarak incelendi. Hastalara başlangıçta birer ay arayla üç doz intravitreal 0,05ml ranibizumab enjeksiyonu yapıldı. Daha sonra gerektikçe aylık enjeksiyon yapıldı. Birinci ve ikinci yıl sonundaki ortalama düzeltilmiş en iyi görme keskinliği ve ortalama santral foveal kalınlık başlangıç düzeyiyle ve birbirleriyle karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 74.3±7,1 (60-83) idi. Hastaların 18’i kadın (%36.7), 31’i erkekti (%63.2). 63 gözün başlangıç dü- zeltilmiş en iyi görme keskinliği ortalama 0.7±0.9 LogMAR iken, birinci yıl sonunda 0.8±0.7 LogMAR olarak saptandı (p:0,5).Santral foveal kalınlık başlangıçta 416±274 μm olarak ölçülürken birinci yıl sonunda ortalama 311 μm ±139 μm olarak ölçüldü. Bir yıllık takip sonunda düzeltilmiş en iyi görme keskinliğinde başlangıca göre anlamlı artış izlenmezken (p:0.5) santral fovea kalınlıkta anlamlı azal- ma kaydedildi (p:0.003). Takibine ikinci yılda düzenli devam eden 25 hastanın 31 gözü başlangıç düzeltilmiş en iyi görme keskinliği 0.8 ± 0.6 LogMAR olarak saptandı. İkinci yıl sonunda düzeltilmiş en iyi görme keskinliği ise 0.7 ± 1.0 LogMAR idi (p:0.94). Birinci ve ikinci yıl karşılaştırıldığında ise düzeltilmiş en iyi görme keskinliği değişmezken (p>0.5) foveal kalınlıkta anlamlı düşme (p=0.01) saptandı. Sonuç: Yaş tip YBMD’de intravitreal ranibizumab tedavisi anatomik düzelmeyi ve görme düzeyi stabilizasyonunu sağlayabilmektedir.