The 12 Month Outcomes of Ranibizumab Treatment in Diabetic Macular Edema Patients: A Real Life Study

Diyabetik Maküla Ödemli Hastalarda İntravitreal Ranibizumab Tedavisinin ilk 12 Aylık Sonuçları: Gerçek Yaşam Verisi

Abstract

Purpose: To evaluate the real life functional and anatomical outcomes, visit and injection numbers of ranibizumab treatment in diabetic macular edema patients. Materials and Methods: The patients who were admitted to the clinic for the fi rst time, treatment naive, completed the follow-up time of 12 months, and received only ranibizumab treatment were included, retrospectively. The patients fi rst received 3 monthly loading doses of ranibizumab which was tried to be followed by a monthly pro re nata treatment regimen. Primary outcome measures were the visual acuity and central retinal thickness (CRT) at baseline, month 3, 6, 9, and 12, and the visit and injection numbers at month 12. Results: A total of 150 eyes of 107 patients were included. The mean baseline visual acuity was 0.59±0.29 LogMAR. The mean visual acuity at month 3, 6, 9, and 12 was 0.54±0.40, 0.47±0.36, 0.48±0.38, and 0.49±0.34 LogMAR, respectively. The mean baseline central macular thickness (CMT) was 477±105 micrometers. The mean CMT at month 3, 6, 9, and 12 was 387±111, 362±90, 370±117, and 368±115 micrometers, respectively. The mean planned visit number was 4.8±1.0, and the mean completed visit number was 4.5±1.0 visits. The mean planned injection number was 4.2±1.6, and the mean completed injection number was 4.0±1.4 injections. Conclusion: Although it is not possible to achieve adequate number of visits and injections, limited visual and anatomical improvements may be obtained.

Özet

Amaç: Kliniğimizde diyabetik maküla ödemi (DMÖ) nedeniyle ranibizumab tedavisi uygulanan hastaların temel gerçek yaşam verileri olan görsel ve anatomik sonuçları ile vizit ve enjeksiyon sayılarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Kliniğimize ilk kez başvuran, daha önce herhangi bir tedavi almamış olan, 12 aylık takip süresini doldurmuş ve bu süre boyunca sadece ranibizumab tedavisi almış olan DMÖ hastaları geriye dönük olarak çalışmaya alındı. Hastaların birer ay ara ile yapılan ilk üç ardışık enjek- siyonu takiben; aylık vizitlerle gerektiğinde tedavi yöntemi ile takip ve tedavi edilmeleri hedefl enmişti. Hastalar, başlangıç, 3, 6, 9 ve 12. ay görme keskinliği ve merkezi maküla kalınlığı (MMK), ve 12. ayın sonundaki vizit ve enjeksiyon sayıları açısından değerlendirildiler. Bulgular: Çalışmaya 107 hastanın 150 gözü alındı. Tedavi öncesi ortalama görme keskinliği 0,59±0,29 LogMAR idi. Takip süresi boyunca 3. ayda 0,54±0,40, 6. ayda 0,47±0,36, 9. ayda 0,48±0,38 ve 12. ayda 0,49±0,34 LogMAR olarak tespit edildi. Tedavi öncesi ortalama MMK 477±105 mikro- metre idi. Takip süresi boyunca 3. ayda 387±111, 6. ayda 362±90, 9. ayda 370±117 ve 12. ayda 368±115 mikrometre olarak tespit edildi. On iki aylık takip süresi boyunca hastalara ortalama 4,8±1,0 yapılması planlandı ve 4,5±1,0 vizit yapılabildi (vizit tamamlanma oranı %95,2). Ortalama 4,2±1,6 enjeksiyon yapılması planlandı 4,0±1,4 enjeksiyon yapılabildi (enjeksiyon tamamlanma oranı %94,4). Sonuç: Ranibizumab ile yapılan DMÖ tedavisinde, gerektiğinde tedavi yöntemi ile yeteri sayıda vizit ve enjeksiyon yapılamamasına rağmen, sınırlı görsel ve anatomik iyileşme sağlanabilmektedir.