Ramazan Orucunun Koroid ve Retina Kalınlığı Üzerine Etkisi: Pilot Çalışma

The Effect of Ramadan Fasting on Choroidal and Retinal Thickness Measurements: A Pilot Study

Abstract

Amaç: Ramazan orucu sırasında açlık ve susuzluğun peripapiller retina sinir lifi tabakası (RSLT) ve koroid kalınlığı (KK) üzerine etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 21 oruçlu sağlıklı gönüllünün 42 gözü dahil edildi. Retina sinir lifi tabakası ve KK ölçümleri spectral domain optik koherens tomografi (OKT) kullanılarak yapıldı. Subfoveal ve perifoveal KK ölçümleri arttırılmış derin görüntüleme (enhanced depth imaging-EDI) mod OKT ile ölçüldü. Perifoveal KK ölçümleri, herbir gözün fovea merkezinden 500 μm, 1000 μm, ve 1500 μm nazal ve temporal mesafelerde yapıldı. Bulgular: Koroid kalınlığı oruçluyken oruçlu değilken ki duruma göre sırasıyla subfoveal (363.61±72.67 μm ve 370.88±74.07 μm, sırasıyla, p<0.001), fovea merkezinden 500 μm temporali (352.68±73.26 μm ve 362.85±74.74 μm, sırasıyla, p<0.001), fovea merkezinden 1000 μm temporali (347.71±73.52 μm ve 357.76±73.43 μm, sırasıyla, p<0.001), fovea merkezinden 1500 μm temporali (334.98±77.45 μm ve 344.27±78.87 μm, sırasıyla, p<0.001), fovea merkezinden 500 μm nazali (347.71±72.84 μm ve 355.95±70.55 μm, sırasıyla, p=0.001), fovea merkezinden 1000 μm nazali (325.71±77.20 μm ve 334.02±75.74 μm, sırasıyla p=0.003) ve fovea merkezinden 1500 μm nazal (298.22±76.79 μm ve 305.22±78.24μm, sırasıyla p=0.002) lokalizasyonlarda anlamlı derecede daha ince tespit ettik. Oruçluyken ve oruçlu değilken ki durum arasında RSLT kalınlığı açısından istatistiki anlamlı fark saptanmadı. Sonuç: Subfoveal ve perifoveal KK değerleri oruçlu bireylerde oruçlu değilken ki durumlarına göre anlamlı derecede daha incedir. Bu durum muhtemelen oruç esnasında koroidal vasküler yataktaki volüm azalmasının KK’nın incelmesine neden olmasındandır.

Özet

Purpose: To evaluate the effects of hunger and thirst on peripapillary retinal nerve fi ber layer (RNFL) and choroidal thickness (CT) parameters during Ramadan fasting. Material and Method: We included 42 eyes of 21 fasting healthy volunteers in the study. RNFL and CT measurements were obtained using spect- ral domain optical coherence tomography (SD-OCT). Subfoveal and perifoveal CT were measured using enhanced depth imaging optic coherence tomography. Perifoveal CT was measured at a distance of 500 μm, 1000 μm, and 1500 μm nasally and temporally from the foveal center in each eye. Results: CT was statistically thinner in the fasting state than in the nonfasting state at the subfoveal location (C SF ) (363.61±72.67 μm and 370.88±74.07 respectively, p<0.001), at 500 μm temporal to the fovea (C T500 ) (352.68±73.26 and 362.85±74.74 μm respectively, p<0.001), at 1000 μm temporal to the fovea (C T1000 ) (347.71±73.52 and 357.76±73.43 μm respectively, p<0.001), at 1500 μm temporal to the fovea (C T1500 ) (334.98±77.45 and 344.27±78.87 μm respectively, p<0.001), at 500 μm nasal to the fovea (C N500 ) (347.71±72.84 μm and 355.95±70.55 μm respec- tively, p=0.001), at 1000 μm nasal to the fovea (C Nl000 ) (325.71±77.20 μm and 334.02±75.74 μm respectively, p=0.003), and at 1500 μm nasal to the fovea (C N1500 ) (298.22±76.79 μm and 305.22±78.24μm respectively, p=0.002). There was no statistically signifi cant difference between fasting and nonfasting RNFL thickness. Conclusions: Subfoveal and perifoveal CT values were signifi cantly thinner in fasting than in nonfasting subjects. It is possible that decreased choroidal vascular bed volume during fasting caused the reduction in choroidal thickness.