Long-term Results of Ranibizumab Treatment of Choroidal Neovascular Membrane Secondary to Pathologic Myopia

Patolojik Miyopiye Sekonder Koroidal Neovaskülarizasyonda İntravitreal Ranibizumab Tedavisi

Ökkeş BAZ,İhsan ÇAKIR,İhsan YILMAZ,Ali DEMİRCAN,Zeynep ALKIN,İrfan PERENTE,MUHİTTİN TAŞKAPILI

Abstract

Purpose: To present long-term results of intravitreal ranibizumab (IVR) treatment of myopic choroidal neovascular membrane (CNVM). Material and Method: Thirty-three eyes of 33 patients with CNVM secondary to pathologic myopia were included in this retrospective study. All the cases had IVR (0.5 mg/0.05 ml) injection under sterile condition. Best-corrected visual acuity (BCVA), anterior-posterior segment exam with slit-lamp biomicroscopy, color fundus photo, fundus fl uorescein angiography (FFA), and spectral optical coherence tomography (SOCT) were performed at baseline. IVR injection was repeated when there was intraretinal/subretinal fl uid existence in SOCT scans and (or) leakage on FFA scans and (or) visual acuity was decreased. Results: The mean age was 53.8±15 years (range: 25-88 years). The mean follow-up time was 24 months. The mean BCVA was 1.1±0.31 log- MAR before the injection. The mean increase in BCVA at month 12 was 0.14±0.3 (p=0.04) logMAR, and at month 24 it was 0.10±0.4 (p=0.17) logMAR. The mean central macular thickness (CMT) was 479±104 μm at baseline and change to 361±85 μm (p<0.001) at month 3, 411±95 at month 12, and 371±76 μm at month 24. The mean injection count was 2.5 at fi rst year and 0.5 at second year of follow-up. In the %61 (19 eyes) of the cases, there was no need for injection at all in the second year. There was no complication related the treatment. Conclusion: IVR treatment seems safe and effective to treatment of CNVM secondary to pathologic myopia. Injection counts decreases at the second year.

Özet

Amaç: Miyopik koroidal neovasküler membranlarda (KNVM) intravitreal ranibizumab (IVR) tedavisinin uzun dönem sonuçlarını sunmak. Materyal- metod: Retrospektif olarak planlanan çalışmaya patolojik miyopiye bağlı KNVM si olan 33 hastanın 33 gözü alındı. Tüm hasta- lara başlangıçta steril şartlarda IVR (0,5 mg/0,05 ml) enjeksiyonu uygulandı. Başlangıçta tüm hastalara en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ölçümü, yarıklı-lamba biyomikroskopisi ile ön ve arka segment muayenesi, renkli fundus fotosu, fundus fl urosein anjiografi (FFA) ve spectral-optik kohorens tomografi (S-OKT) (Spectralis HRA; Heidelberg Engineering; Heidelberg, Germany) tetkikleri yapıldı. S-OKT’de inraretinal/subretinal sıvı varlığında, FFA’da sızıntı görülen ve görme azalması olan hastalara yeniden enjeksiyon kararı verildi. Bulgular: Hastaların yaşlarının ortalaması 53,8±15 (25-88) idi. Ortalama takip süresi 24 ay idi. Enjeksiyon öncesi EİDGK 1,1±0,31 logMAR idi. 12.ayda görme kazanımı 0,14±0,3 (p:0,04) logMAR iken, 24.ayda 0,10±0,4 (p:0,17) logMAR idi. Merkezi maküla kalınlığı (MMK) tedavi öncesi 479±104 μm iken, 3.ayda 361±85 μm (p<0,001), 12.ayda 411±95, 24.ayda 371±76 μm idi. İlk yıl ortalama 2,5 enjeksiyon uygulanırken, 2.yıl ortalama 0,5 enjeksiyon uygulandı. Hastaların %61’i (19 göz) 2.yıl hiç enjeksiyona gerek duymadı. Tedaviye bağlı herhangi bir yan etki ile karşılaşılmadı. Sonuç: Patolojik miyopiye bağlı KNVM tedavisinde İVR uygulaması etkili ve güvenli gözükmektedir. İkinci yılda enjeksiyon sayıları oldukça azalmaktadır.