Afl ibercept Therapy for Diabetic Macular Edema with Incomplete Response to Ranibizumab Short Term Outcomes

Ranibizumab Tedavisine Yetersiz Yanıt Veren Diyabetik Makula Ödeminde Afl ibercept Tedavisi Erken Dönem Sonuçlar

Abstract

Purpose: To evaluate the short-term outcomes with intravitreal afl ibercept (IVA) therapy in cases with incomplete response to intravit- real ranibizumab (IVR) therapy in diabetic macular edema (DME). Material and Methods: Cases with the diagnosis DME and with central macular thickness (CMT)≥300 μm, despite treatment with at least 4 IVR injections of which 3 were consecutive, were included in the study. Medical records of the cases were evaluated retrospe- ctively. Demographical datas, interventions before IVA therapy, best corrected visual acuity (BCVA) and CMT measured with optical coherence tomography before and after the IVA therapy of the patients were recorded. Results: Seventen eyes of 11 cases (7 female and 4 male), were included in the study. The mean age was 61.8±12 years. The cases had received a mean number of 7.2±4 IVR injections during a mean 11.6±5.7 months follow-up before afl ibercept therapy. The mean BCVA of the cases before and after the 3 consecutive IVA injections were 0.63±0.32 and 0.54 ±0.33 LogMAR, respectively (p=0.005). The mean CMT of the cases before and after the 3 consecutive IVA injections were 471±74 and 338±88 μm, respectively (p=0.001). Conclusion: In most of the cases which were converted to afl ibercept, successful results were reached both anatomically and visually in short term. Conversion to afl ibercept may be an effective alternative therapy in DME cases with incomplete response to ranibizumab.

Özet

Amaç: İntravitreal ranibizumab (İVR) tedavisine yetersiz cevap veren diyabetik makula ödemli (DMÖ) olgularda intravitreal afl iber- cept (İVA) tedavisinin kısa dönem sonuçlarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Diyabetik makula ödemi tanısı ile takipli, ilk 3’ü ardışık yapılmış en az 4 İVR enjeksiyonuna rağmen, santral ma- kula kalınlığı (SMK)≥300 μm olan ve İVA tedavisine geçilen olgular çalışmaya dahil edildi. Olguların tıbbi kayıtları retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografi k verileri, İVA tedavisi öncesindeki girişimleri, İVA öncesi ve sonrası en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ve optik koherens tomografi ile ölçülen SMK’ları kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya 7’si kadın, 4’ü erkek 11 olgunun toplam17 gözü dahil edildi. Olguların yaş ortalaması 61.8±12 idi. Afl ibercept tedavisi öncesinde olgulara ortalama 11.6±5.7 ayda, ortalama 7.2±4 İVR enjeksiyonu uygulanmıştı. Olguların İVA öncesi ve 3 ardışık İVA sonrası EİDGK ortalamaları sırasıyla 0.63±0.32 ve 0.54 ±0.33 LogMAR seviyesindeydi (p=0.005). Olguların İVA öncesi ve 3 ardışık İVA sonrası SMK ortalamaları sırasıyla 471±74 ve 338±88 μm olarak bulundu (p=0.001). Sonuç: Afl ibercept tedavisine geçilen olguların büyük kısmında kısa dönem sonuçları anatomik ve görsel açıdan başarılı bulunmuştur. Ranibizumab tedavisi ile yetersiz başarı elde edilen DMÖ olgularında, İVA tedavisine geçilmesi etkili bir alternatif tedavi seçeneği olabilir.