Results of Topical Brinzolamide Treatment in Patients Diagnosed X-linked Retinischisis

X’e Bağlı Juvenil Retinoskizisde Topikal Brinzolamid Tedavisi Sonuçlarımız

Abstract

Purpose: To evaluate the result of topical brinzolamide treatment in patients diagnosed with X-linked juvenile retinoschisis (XLRS). Subjects and Methods: Files of 16 patients with XLRS diagnosed between January 2010 and January 2016 were reviewed retrospectively and 16 eyes of 8 patients who were on topical brinzolamide treatment for at least 12 months or more were included into the study. Changes in best-corrected visual acuity (BCVA) and central macular thickness (CMT) were evaluated. Results: Mean age of the subjects was 12.8±4.2 years (Range: 6-18 years) and the mean follow-up time was 36.0±24.0 months (Range: 12-84 months). Median BCVA with Snellen chart was 0.2 (Range: 0.1-0.6) and mean CMT was 509.3±124.7 micron (Range: 215-646 micron) at the baseline. Topical brinzolamide was prescribed as tid in all patients. Median BCVA was 0.25 (Range: 0.1-0.7) and mean CMT was 457.8±135.6 micron (Range: 202-714 micron)) at the last visit. There was a statistical difference in baseline and fi nal BCVA and CMT (p<0.05). The BCVA improved more than one line in 9 eyes, unchanged in six eyes and was worsened more than one line in one eye despite the decrease of CMT. A reduction of at least 20% in CMT were achieved in 4 eyes, 10-20% in 4 eyes, under 10% in 5 eyes at the end of follow-up. Increase of CMT was observed in 3 eyes despite the topical brizolamide treatment. Conclusion: In patients with XLRS, topical brinzolamide administration may provide some improvement in visual acuity and relative stabi- lization in central macular thickness.

Özet

Amaç: X’e bağlı juvenil retinoskizis tanılı hastalarda topikal brinzolamid tedavisi sonuçlarını değerlendirmek. Materyal - Metod: Ocak 2010- Ocak 2016 tarihleri arasında X’e bağlı juvenil retinoskizis tanısı konulan 16 hastanın dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Topikal brinzolamid tedavisi başlanan, 12 ay ve üzeri takibi olan 8 hastanın 16 gözü çalışmaya dahil edilerek en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ve santral maküler kalınlıklarındaki (SMK) değişiklikler değerlendirildi. Bulgular: Ortalama yaş 12.8±4.2 yıl (6-18 yıl) ve ortalama takip süresi 36.0±24.0 ay (12-84 ay) olarak bulundu. İlk muayenedeki ortanca EİDGK Snellen eşeli ile 0.2 (Aralık: 0.1-0.6) iken ortalama SMK 509.3±124.7 mikron (Aralık: 215-646 mikron) olarak ölçüldü. Hastalara brizolamid damla günde 3x1 olarak reçete edildi. Son muayenedeki ortanca EİDGK 0.25 (Aralık: 0.1-0.7) iken ortalama SMK 457.8±135.6 mikron (Aralık: 202-714 mikron) olarak ölçüldü. İlk ve son muayenedeki EİDGK ve SMK arasında istatistiksel olarak anlamlı fark mevcuttu (p<0.05). Dokuz gözde Snellen eşelinde en az 1 sıra ve üzeri artış olurken, 6 gözde görme keskinliği aynı seviyedeydi. Sadece bir gözde SMK azalmasına rağmen görme keskinliğinde azalma olduğu saptandı. Takiplerde 4 gözde %20 ve üzeri, 4 gözde %10-20 arası, 5 gözde %10 altı SMK’da düşme saptandı. Üç gözde ise tedaviye rağmen SMK’da kalınlaşma olduğu görüldü. Sonuç: X’e bağlı maküler retinoskizisli hastalarda topikal brinzolamid ile hem görme keskinliğinde kazanım, hem de optik koherens tomog- rafi de görece stabilizasyon sağlanabilmektedir.