Journals / Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi /Journal of Health Sciences and Professions / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 3

Placenta Consumption and Probable Benefit-Damage Profile

Plasenta Tüketimi ve Olası Yarar-Zarar Profili

Pages
458–466
DOI
—

Abstract

Placentophagy is the consumption of postpartum placenta and its components in the modified (cooked, dried, or brewed in liquid) or unmodified (unprocessed) form by the mother herself or any other person. There are intercultural differences in disposing of the placenta. The procedures used for disposing of placenta in some cultures are deemed as protective measures for the future health of the mother, while these procedures are considered as means of healing for or as sources of various diseases in some other cultures. Some researchers suggest that placenta is quite rich in terms of various nutrients and hormones including estrogen, progesterone, lactogen, iron, β-endorphins and oxytocin, and assert that this richness remains in the placenta after the birth. Therefore, it is thought that consumption of placenta may be used as a means of restoring the mother’s nutrients and hormones lost during the birth, which makes the mother regain her postpartum mood. It is also thought that placenta consumption may support maternal-infant bonding, strengthen immunity, reduce postpartum pains, relieve tiredness and anemia, prevent postpartum hemorrhage, increase lactation and iron level, thicken hair, and heal skin texture. This review aims to draw attention of health professionals working in prenatal, delivery and postnatal services to the placenta consumption, by examining the changing rituals of consumption of placenta from past to present and discussing the possible benefits-damages of consumption of placenta in the light of up-to-date information

Özet

Plasenta tüketimi (placentophagy); doğum sonrası plasentanın ve bileşenlerinin değiştirilmiş (pişmiş, kurutulmuş, sıvı içinde demlenmiş) veya değiştirilmemiş (herhangi bir işleme uğramamış) formda annenin kendisi ya da herhangi biri tarafından yenmesidir. Plasentanın imhasına dair kültürlerarası farklılıklar bulunmaktadır. Bazı kültürlerde plasentanın imhası için kullanılan prosedürler, annenin gelecekteki sağlığını koruyucu önlemler olarak işlev görürken, bazılarında çeşitli hastalıkları iyileştirme aracı olarak görülmekte, bazılarında ise hastalıkların kaynağı olarak değerlendirilmektedir. Bazı araştırmacılar plasentanın östrojen, progesteron, laktojen, demir, β-endorfinler ve oksitosin de dahil olmak üzere çeşitli hormonlar ve besinler açısından oldukça zengin olduğunu ve bu zenginliğin doğumdan sonra da plasentada kaldığını öne sürmüştür. Böylece plasenta tüketiminin, annenin doğum sırasında kaybettiği besin maddelerini, hormonlarını tekrar yerine koyması için bir aracı olabileceği, bu sayede postpartum ruh halinin düzenlenmesinin sağlandığı, maternal bağlanmayı desteklediği, bağışıklığı güçlendirdiği, ağrıyı azalttığı, yorgunluğu ve anemiyi önlediği, doğum sonu kanamayı engellediği, laktasyonu ve demir düzeylerini arttırdığı, saç ve deri dokusunu iyileştirdiği düşünülmektedir. Bu derlemede plasenta tüketiminin, geçmişten günümüze kültürden kültüre değişen ritüelleri ve olası yararları, zararları güncel bilgiler ışığında tartışılarak, doğum öncesi, doğum ve doğum sonu hizmetlerinde sorumluluğu olan sağlık çalışanlarının konuya dikkatini çekmek amaçlanmıştır.