Denialism, Abandoned Propertiesand State Capacityinthe Early Republican Period

Erken Cumhuriyet Döneminde İnkârcılık, Emvâl-i Metrûke ve Devlet Kapasitesi1

Abstract

This paper analyses the denialism in the early republican period, and regulations concerning liquidation of the abandoned properties, formerly belonging to the Ottoman Armenians. The main argument of the paper states that the benefit of the republican regime, obtained through liquidation of the abandoned properties, is a key factor explaining the denialism established by the new regime with respect to 1915. The raison d'état, establishing the republic, had instituted the new regime in a war context, and had implemented the extraction and resource reallocation processes. The paper outlines different elements of undoing the Unionist policies during the Armistice period and then discusses why the new regime in Ankara had to take the atrocities of 1915 as a shameful act. The paper emphasizes that the international conjuncture was the main reason for this qualification, and after 1921, Mustafa Kemal and the new government had ceased to follow the shameful act discourse for 1915. Another argument of the paper is that the regulation concerning the liquidation of the abandoned properties provided a contribution to state capacity. The paper also analyses the Speech by Mustafa Kemal with its role in establishing the denialism and its function in depicting the Turks as oppressed and victims.

Özet

Bu makale erken Cumhuriyet döneminde inkârcılığı ve Emvâl-i Metrûkelerin tasfiyesine iliskin düzenlemeleri incelemektedir. Makalenin ana argümanı, Cumhuriyet rejiminin Emvâl-i Metrûke tasfiyesinden sağladığı yararın yeni rejimin insa ettiği 1915'e dair inkârcılığı da açıklayan temel unsurlar arasında yer aldıgıdır. Cumhuriyet rejimini kuran devlet aklı da, savas mecrasında yeni rejimi kurmus, kaynaklara el koyma ve bu kaynakları yeniden dagıtma faaliyetlerini yürütmüstür. Makale Mütareke döneminde Ittihatçılıkla hesaplasma çabalarının unsurlarını serimledikten sonra Mustafa Kemal'in neden Ankara Büyük Millet Meclisi'ni (BMM) 1915'i fazahat ile esitleyerek açmak zorunda kaldıgı sorusunu ele alıyor. Bu soruya uluslararası mesruiyet arayısı odagında verilen yanıttan sonra Mustafa Kemal ve Ankara hükümetinin 1915'e dair 1921 sonrasındaki tavırlarının fazahat çizgisinde olmadıgı vurgulanıyor. Makalenin bir diger temel iddiası kaynaklara el koyma anlamına gelen Emvâl-i Metrûke, yani tehcire tâbi tutulan Ermenilerden geriye kalan mülklere dair düzenlemelerinin devlet kapasitesine katkı sagladıgı. Makalede Nutuk'un erken Cumhuriyet döneminde inkârcılığın insasındaki rolü de incelenmekte ve Nutuk'un Türklerin mazlum ve magdurlugu mitinin resmiyet kazanmasında kilit rol oynadıgı vurgulanmaktadır.