Positivist-Marxist conception of class and its deadlocks for class experiences

Abstract

Within Marxist arguments, the issue of class has been considered by means of the epistemo-logical couple of class-in-itself and class-for-itself. Here, there is a problematique of transition. A great number of Marxists have regarded the transition from class-in-itself (or, economical subject) to class-for-itself (or, political subject) as a kind of ontological transformation and have argued that this transition is empirically demonstrable. This paper aims to show that because of its mechanistic/ positivistic and teleological character, the problematique in question has regarded the transition as both unproblematic and unavoidable. This conception manifests itself as a specific synthesis of a positivist epistemology (a spesific idea of "dialectical law", what became materialistic in positivistic sense) and a kind of Hegelianism (a historical teleology). Namely, here is a specific kind of positivist teleology. This conception has regarded the fact of social class as not a (both objective and subjective) process of formation, but a givenness, a stable entity, and has cut off the objective dimension of social class ("the economic" and "the social") from its subjective dimension ("the political"). It has implied that the transition is a telos for the history of humanity. Against this positivist-teleological conception of class, we suggest that (a) we should give up the category of class-in-itself because of its fixed and intrinsically teleological character; (b) we should regard class-for-itself as only Marxism's political vision, not as a historical necessity; (c) while analyzing the social classes, we should work in an empirical, not speculative way; and (d) as a political result which is derived from all of them, we should find a way to politicize the 'existing' field of experience belonging to working classes, instead of attempting to impose the 'required' consciousness to working classes.

Özet

Marksist tartışmalarda sınıf meselesi, kendinde-sınıf ve kendisi-için-sınıf epistemolojik çifti vasıtasıyla ele alınır. Burada bir geçiş sorunsalı sözkonusudur. Çok sayıda Marksist, kendinden-sınıftan (ya da ekonomik özneden) kendisi-için-sınıfa (ya da politik özneye) geçişi ontolojik bir dönüşüm addederek, bunun ampirik olarak kanıtlabilir olduğunu iddia eder. Bu yazının amacı, sözkonusu sorunsalın, mekanik/ pozitivist ve teleolojik karakterinden dolayı, bu geçişi hem problemsiz hem de kaçınılmaz gördüğünü göstermektir. Bu anlayış, pozitivist bir epistemoloji (pozitivist anlamda materyalistleştirilmiş spesifik bir "diyalektik yasa" fikri) ile bir tür Hegelciliğin (bir tarih teleolojisinin) spesifik bir bileşimi olarak tezahür eder. Yani burada, spesifik türde bir pozitivist teleoloji sözkonusudur. Bu anlayış, sosyal sınıf olgusunu, (hem nesnel hem de öznel) bir oluşum süreci olarak değil, bir verilmişlik, sabit bir kendilik olarak ele alırken, sosyal sınıfın nesnel boyutunu ("ekonomik olan" ve "sosyal olan") öznel boyutundan ("politik olan") koparır. Sözkonusu geçişin insanlık tarihi açısından bir erek olduğu iddia edilmektedir. Bu pozitivist-teleolojik sınıf anlayışına karşı şunları öneriyoruz: (a) Sabit ve doğası gereği teleolojik karakterinden dolayı, kendinde-sınıf kategorisinden vazgeçmemiz gerekir; (b) kendisi-için-sınıfı, tarihsel bir zorunluluk olarak değil, sadece Marksizm'in politik vizyonu olarak görmemiz gerekir; (c) sosyal sınıfları analiz ederken, spekülatif değil ampirik tarzda çalışmamız gerekir; ve (d) tüm bunlardan çıkarsanan politik bir sonuç olarak, çalışan sınıflara 'gerekli' bilinci dayatmaya çalışmak yerine, çalışan sınıflara ait 'mevcut' deneyim alanını politikleş'tirmenin bir yolunu bulmamız gerekir.