Journals / Praksis / 2019 / Sayı: 50

Global Capitalist Crisis and Twenty-First Century Fascism: Beyond the Trump Hype

Küresel Kapitalist Kriz ve 21. Yüzyıl Faşizmi: Trump’ın Ötesinde12

Journal
Praksis
Pages
13–36
DOI
—

Abstract

Global capitalism faces an organic crisis involving a structural dimension, that of overaccumulation and a political dimension of legitimacy or hegemony that is approaching a general crisis of capitalist rule. Fascism, whether in 20th-century or 21stcentury forms, is a particular response to capitalist crisis. Trumpism in the US, BREXIT in the UK, the increasing infuence of neo-fascist and authoritarian parties and movements throughout Europe and around the world, represent far-right responses to the crisis of global capitalism. There are similarities but also important differences between fascist projects of the 20th and 21st centuries. The former involved the fusion of reactionary political power with national capital, whereas the latter involves the fusion of transnational capital with reactionary and repressive political power - an expression of the dictatorship of transnational capital. A fightback against the global police state and 21st-century fascism must involve broad anti-fascist alliances led by popular and working-class forces.

Özet

Küresel kapitalizm, yapısal boyutu yani aşırı birikimi ve kapitalist egemenliğin genel krizine benzeyen, meşruiyete veya hegemonyaya ilişkin siyasal boyutu içeren organik bir krizle karşı karşıya. Faşizm, ister 20. yüzyılda ister 21. yüzyıl aldığı biçimlerde olsun, kapitalist krize özel bir yanıttır. ABD’deki Trumpizm, İngiltere’deki BREXIT, neo-faşist ve otoriter partilerin ve hareketlerin Avrupa’da ve dünyada çapındaki artan etkisi, küresel kapitalizmin krizine aşırı-sağ yanıtları temsil etmektedir. 20. ve 21. yüzyılın faşist projeleri arasında benzerlikler olduğu kadar önemli farklılıklar da var. İlki, gerici siyasal iktidarın ulusal sermaye ile birleşmesini içeriyordu; ulusötesi sermayenin gerici ve baskıcı siyasal iktidarla birleşmesini içeren ikincisi ulusötesi sermayenin diktatörlüğünün bir ifadesidir. Küresel polis devletine ve 21. yüzyıl faşizmine karşı verilen bir savaş, halk ve işçi sınıfı güçlerinin önderliğindeki geniş anti-faşist ittifakları içermelidir.