The effect of bracing on symptoms and biomechanics in the medial compartment osteoarthritis of knee

Diz medial osteoartritlerinde breys girişimlerinin semptomlar ve eklem biyomekniği üzerine etkisi

Abstract

In this study, the clinical importance and efficacy of unloading knee brace on patients having severe medial compartment osteoarthritis of the knee were investigated. This study was carried out in 14 patients with knee pain lasting more than two months and were diagnosed as medial compartment gonarthrosis. For six months, each patient wore a brace, removing it only at night. Symptomatologic and functional efficacy of treatment was evaluated using WOMAC knee osteoarthritis spesific pain and quality o f life index, walking and stair- climbing times and 100 mm visual analogue scale which were applied after these functional tests. In addition, biomechanical efficacy was also evaluated by measuring the strength of knee flexors and extansors, femorotibial angle and range of motion. There was a significant diffference between results before and after brace application with regard to WOMAC pain and quality of life values (p<0,05). In functional adequacy evaluation, there was no significant difference with regard to walking and stair-climbing times (p>0,05). On the other hand, there was a significant difference with regard to the evaluation of pain experiencing by patients after application of these functional tests(p <0,05). There was no significant difference in femorotibial angle and ROM measurements(p>0,05). But, a significant improvement was determined on both flexor and extensor muscles in isokinetic muscle strength evaluation after brace application(p<0,05). In conclusion, we suggest that brace application, un- loading and improving proprioception in arthritic region, may be a beneficial conservative treatment for se- were medial compartment osteoarthritis of knee.

Özet

Çalışmamızda, geç dönem diz medial osteoartrozu olan hastalarda basınç azaltıcı breyslerin tedavideki yeri ve etkinliği araştırıldı. Bu çalışma iki ayı aşkın süreli diz ağrısı şikayeti olan ve medial kompartman gonartrozu tanısı konan 14 hasta üzerinde yapıldı. Her hasta altı ay süreyle sadece geceleri çıkarmak kaydıyla breys kullandı. Hastalar WOMAC diz osteoartrozuna spesifik ağrı ve yaşam kalite indeksi, düz yolda yürüme ve merdiven inip-çıkma zamanlan ve bu fonksiyonel testler sonrası uygulanan 100 mm. VAS kullanılarak değerlendirildi. Biyomekanik etkinlik de, ekstansör ve fleksör kas güçleri, femorotibial açı ve eklem hareket açıklığı ölçülerek değerlendirildi. WOMAC ağrı ve hastalığa bağlı yaşam kalitesi değerlerinde, breys uygulaması sonrası ölçümlerde önceki ölçümlere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde iyileşme bulundu(p 0,05). Bununla birlikte, bu fonksiyonel testleri uygulama sonrasında hastaların yaşadığı ağrı tecrübesi değerlendirmelerinde istatistiksel anlamlılıkta farklılık mevcuttu(p 0,05). Ancak, breys uygulaması sonrası izokinetik kas gücü değerlendirmesinde, hem fleksör hem de ekstansör kaslarda istatistiksel anlamlılığı olan artış tespit edildi(p<0,05). Artritik bölgedeki yükü azaltan ve propriosepsiyonu artıran breys uygulamalarının, geç dönem diz medial osteoartritleri için faydalı bir konservatif tedavi olabileceği sonucuna varıldı.