A Review of Studies on Hospital Organization Culture in Turkey

Abstract

INTRODUCTION: Organizational culture is an important factor affecting organizational outcomes of hospitals. AIM: To examine hospital organization culture researches performed in Turkey and to draw attention to the research needs in this area. METHOD: Bibliometric analysis technique was used in the study. National and international electronic databases were used to search the literature. The Turkish Medical Directory, Google Academic, YÖK Thesis Center, Pubmed, EBSCO Host, Web of Science databases were scanned to access to related studies. Key words “organizational culture”, “corporate culture”, “culture”, “hospital”, “nurse”, “health workers” and “doctor” were used in Turkish and English. It was aimed to access to the present works by January 2017 in the literature scanning. A total of 38 studies were analyzed. Microsoft Excel, UCINET and Netdraw programs were used to analyze the data. RESULTS: It has been observed that “Organizational culture”, “Hospital”, “Health”, “Organizational Commitment”, “Culture” and “Nurse” were the most frequently studied keywords in which the studies on hospitals’ organizational culture started in 2000 and consisted of mostly of theses, and dissertations. Besides, the number of these studies increased year by year, and the studies were mostly carried out in big cities prevalently using the research instruments developed by researchers. CONCLUSIONS: It can be said that hierarchy, bureaucratic and power culture based on power, control, responsibility and authority related to the perceived culture in hospitals are widely characterized. In addition, there is a need for more research on the organizational culture of hospitals in Turkey. The use of research instruments with validity and reliability in future studies and extensive studies involving hospitals in different cities will be helpful in understanding the organizational culture of hospitals.

Özet

GİRİŞ: Örgüt kültürü, hastanelerin örgütsel çıktılarını etkileyen önemli bir etmen olarak görülmektedir. AMAÇ: Türkiye’de hastane örgüt kültürü araştırmalarını incelemek ve bu alandaki gereksinimlere dikkat çekmektir. YÖNTEM: Çalışmada, bibliyometrik analiz tekniği kullanıldı. Literatür taramasında ulusal ve uluslararası elektronik veri tabanları kullanıldı. İlgili çalışmalara ulaşabilmek için Türk Tıp Dizini, Google Akademik, YÖK Tez Tarama, Pubmed, EBSCO Host, Web of Science veri tabanları tarandı. Taramada “örgüt kültürü”, “kurum kültürü”, “kültür”, “hastane”, “hemşire”, “sağlık çalışanları” “doktor” anahtar sözcükleri Türkçe ve İngilizce olarak kullanıldı. Literatür taramasında, Ocak 2017 tarihine kadar mevcut çalışmalara ulaşılması hedeflendi. Araştırmada 38 çalışma incelendi. Verilerin analizinde Microsoft Excel, UCINET ve Netdraw programları kullanıldı. BULGULAR: Hastanelerin örgüt kültürünü inceleyen çalışmaların 2000 yılında başladığı ve sayısının yıllara göre artış gösterdiği, çalışmaların çoğunlukla büyük şehirlerde yürütüldüğü, yaygın olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen ölçüm araçlarının kullanıldığı, çalışmaların yoğun olarak tezlerden oluştuğu, en sık incelenen anahtar sözcüklerin “örgüt kültürü”, “hastane”, “örgütsel bağlılık”, “kültür” ve “hemşire” olduğu belirlendi. SONUÇ: Hastanelerde algılanan baskın kültüre ilişkin güç, kontrol, sorumluluk ve otoriteyi temel alan hiyerarşi, bürokratik ve güç kültürünün yaygın olarak tanımlandığı söylenebilir. Ayrıca Türkiye’deki hastanelerin örgüt kültürü hakkında daha fazla çalışma yapmaya gereksinim vardır. Gelecek çalışmalarda geçerliği ve güvenirliği sınanmış ölçüm araçlarının kullanılması ve farklı şehirdeki hastaneleri içeren geniş kapsamlı çalışmaların yapılması hastanelerin örgüt kültürünü anlamada yararlı olacaktır.