Journals / Sanat Yazıları / 2020 / Sayı: 42
CONTEMPORARY ART AS THE REASON AND INSTRUMENT OF PROTEST
- Journal
- Sanat Yazıları
- Issue
- 2020 · Sayı: 42
- Pages
- 183–198
- DOI
- —
Abstract
All the social and political occurrences of 20th century -World War II, Cold War, occupation of Vietnam, the national liberation wars, uprisings of 1968- resounded in arts. Initiatives where artists evolved into protestors, took action from then on. As artists drew attention to the injustices in society and adapted art as direct action, they also problematized institutions. With the rise of neo-liberal regimes, protests at the museums became routine in past four decades; individuals of the culture industry who are determined to shed light to complications of art establishments transformed contemporary art into protest, while aestheticizing protest itself. This article considers art institution as public space and a place of dispute, analysing some contemporary case movements opposed to and by means of it. Investigating initiatives, it is attempted to understand common means and motivations, which artistic instruments are being used; tracing grassroots interventions in the cultural context
Özet
20. yüzyılın tüm önemli olayları -İkinci Dünya Savaşı, Soğuk Savaş, Vietnam işgali, ulusal kurtuluş savaşları, 1968 devrimci ayaklanmaları- sanat alanında da yankılandı. Sanatçıların protestoculara evrildiği birçok girişim bu dönemden günümüze şekillendi. Sanatçılar toplumdaki eşitsizliklere dikkat çekmek için mücadele ederken ve bunun için sanatı doğrudan bir eylem metodu olarak kullanırken kurumları sorunsallaştırdılar ve kendi komünitelerini değiştirmeye çalıştılar. Neoliberal ekonomilerin ve yönetimlerin yükselişiyle müzelerde protesto son kırk yılda rutin haline geldi; kültür endüstrisi çalışanları, amaçları ve yöntemleri farklı olmasına rağmen, neoliberal rejimler tarafından üretilen sanat kurumlarının sorunlarına ışık tutmaya kararlı bir şekilde güncel sanatı protestoya dönüştürürken, protestoyu da estetikleştirdiler. Bu makale, sanat kurumunu kamusal mekân ve tartışma ortamı olarak ele alarak, bu alana karşı ve bu alan sayesinde oluşan kimi çağdaş müdahaleleri incelemektedir. Hangi kamusal alanlarda ve kimler tarafından bu müdahalelerin gerçekleştirildiği araştırılarak; ortak araç ve motivasyonlar, hangi sanatsal ve politik söylemlerin geliştirildiği anlaşılmaya çalışılmakta; kültür sürecine tabandan yapılan müdahalelerin izi sürülmektedir.