Use of obstetric gel in nulliparous pregnant women: Maternal and neonatal outcomes

Burçhan AYDINER,Hüseyin KIYAK,Fatih METE,Ali EKİZ,İBRAHİM POLAT,Ali GEDİKBAŞI

Abstract

Objective: The study aims to investigate the effects of obstetric gel application on the first and second stages of labor in nulliparous pregnant women, the presence of its protective effect on perineum and fetal and maternal outcomes associated with this method. Methods: The nulliparous pregnant women who admitted to our hospital between 37 and 41 weeks of gestation were randomized into two groups, which were those applied gel and those not applied. During their labors, pregnant women were not administered any labor induction or augmentation; they underwent routine amniotomy, but routine episiotomy was not performed during labor. Both groups were compared in terms of perineal laceration, episiotomy need, periods of labor stages, laboratory data, and newborn data. Results: A total of 200 nulliparous pregnant women (Group I: n=102, spontaneous follow-up; Group II: n=98, gel-applied) who were complying with study criteria were evaluated. No difference was found in maternal demographic data, laboratory data and newborn results. In gel-applied patients, the first and second stages of labor were shorter and they were statistically significant. In terms of episiotomy procedure / need, there was no difference between the groups. In terms of cases where laceration did not occur and mild perineal lacerations (1st and 2nd degrees), the results were relatively better in gel-applied pregnant women, and no statistical difference was found in advanced perineal lacerations (3rd and 4th degrees). Conclusion: Use of obstetric gel during labor in nulliparous women provides a significant reduction in labor stages and there are fewer lacerations.

Özet

Amaç: Obstetrik jel uygulamasının nullipar gebelerde, travayın birinci ve ikinci evresi üzerine etkisi, perine üzerine koruyucu etkisinin varlığı ve bu yönteme bağlı fetal ve maternal sonuçlarını araştırmak amaçlanmlanmıştır. Yöntem: Hastanemize 37–41 gebelik haftalarında başvuran nullipar gebeler randomize edilerek jel uygulanan ve uygulanmayanlar olmak üzere gruplar oluflturuldu. Gebelere travaylar› boyunca do- ¤um indüksiyonu veya augmentasyonu verilmedi, rutin amniyotomi uyguland›, do¤um s›ras›nda rutin epizyotomi uygulanmad›. Her iki grup perineal laserasyon, epizyotomi gereksinimi, doğum evrelerinin süreleri, laboratuvar verileri ve yenidoğan verileri aç›- s›ndan karşılaştırıldı. Bulgular: Çal›flma kriterlerine uygun 200 nullipar gebe (Grup I: n=102, spontan izlem; Grup II: n=98, jel uygulanan) değerlendirildi. Maternal demografik verileri, laboratuvar verileri ile yenidoğan sonuçlar›nda herhangi bir fark saptanmadı. Jel uygulanan hastalarda do¤umun birinci ve ikinci evre süreleri istatistiksel aç›dan anlaml› olarak k›sa saptand›. Epizyotomi uygulamas› / gereksinimi aç›s›ndan gruplar aras›nda herhangi bir fark saptanmad›. Laserasyonun oluşmadığı durumlar ile hafif perineal laserasyonlar (1. ve 2. derece) açısından jel uygulanan gebelerde sonuçlar göreceli olarak daha iyi olarak değerlendirilirken, ileri derece perineal laserasyonlarda (3. ve 4. derece) istatistiksel fark saptanmadı. Sonuç: Nulliparlarda travayda obstetrik jel kullanımı, doğum evrelerinde anlamlı bir kısalma sağlarken, daha az laserasyonlar görülmektedir.