Fetal üriner sistem anomalilerinin prenatal tanısı

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı fetal üriner sistem anomalisi saptanan olgulara efllik eden yap›sal ve kromozomal anomalileri belirlemek- tir. Yöntem: 2010–2015 yılları arasında kliniğimizde fetal üriner sis- tem anomali tanısı alan gebeler çalışmaya dahil edildi. Gebeliklere ait yafl, gebelik haftası, gravida, parite, abortus sayısı, anomalinin tipi, efllik eden anomali varl›¤›, prenatal tan› yöntemi ve fetal kar- yotip sonucu kay›t edildi. Üriner sistem anomalileri renal agenezi, piyelektazi, multikistik displastik böbrek, polikistik böbrek ve me- gasistis olarak alt gruplara ayr›ld›. Bulgular: En sık görülen fetal üriner sistem anomalisi piyelektazi idi. Efllik eden di¤er anomaliler incelendi¤inde 17 (%28.3) gebe ile santral sinir sistemi anomalisi en fazla karfl›lafl›lan anomaliyd Ek anomalilerle ile en s›k birliktelik gösteren üriner sistem anomalile- ri; ünilateral piyelektazi (%91.7), ünilateral renal agenezi (%75), bilateral multikistik displastik böbrek (%66.7) ve bilateral piyelek- tazi idi (%62.5). Befl (%8.3) olguda anhidramniyos geliflti. Karyo- tip sonuçlar› de¤erlendirildi¤inde bir (%1.7) olguda triploidi ve 16 (%26.6) olguda trizomi mevcuttu. Karyotipi trizomi olan olgula- r›n 3’ü (%17.6) izole üriner sistem anomalisine sahipti ve di¤er 14 (%82.4) hastada ek anomali mevcuttu. Karyotip sonucu normal ve trizomi olan olgular ile ek anomali aras›ndaki fark istatistiksel ola- rak anlaml›yd› (p=0.040). Sonuç: Prenatal dönemde tan› alan fetal üriner sistem anomalili gebeliklerin yönetiminde efllik eden yap›sal ve kromozomal ano- malilerin belirlenmesi gereklidir.