The prevalence hepatitis G virus in patients with hepatitis B and C virus infections

Abstract

GB virus C/hepatitis G virus (GBV-C/HGV) is a recently identified flavivirus, which has been frequently detected in patients with chronic hepatitis B virus (HBV) and hepatitis C virus (HCV) infections. In this study, the prevalence of HGV-RNA and antibodies to E2 envelope antigen (anti-E2) which is a marker of past infection, have been investigated in the samples of patients with HCV and HBV infections, and the prevalence rates were compared with the control group. The study group consisted of 50 patients with HBV and 50 patients with HCV infections, who did not have any risk for parenteral transmission, and 60 healthy control subjects. Serum samples were tested for the presence of HGV-RNA by real time polymerase chain reaction (PCR) and for anti-E2 by a commercial enzymelinked immunosorbent assay (ELISA). As a result, HGV-RNA and anti-HGV-E2 positivity rates in HBV and HCV infected patients were found as; 4% and 6%, 4% and 4%, respectively. Although the prevalence of HGV-RNA in patients with HBV and HCV infections were higher than the control group (1.66%), there was no statistically significant difference (p>0.05). The prevalence of anti-E2 antibodies in patients with HBV and HCV infections did not revealed any difference in comparison to the control group (6.66%) (p>0.05). In conclusion, GBV-C/HGV infection prevalence was found low in patients with HBV and HCV infections, supporting that although parenteral route is the most effective way, other routes such as sexual contact and intra-familial contact may also play role in HGV transmission.

Özet

GB virus C/hepatit G virus (GBV-C/HGV) sıklıkla kronik hepatit B virus (HBV) ve hepatit C virus (HCV) enfeksiyonu olan hastalarda birlikte bulunan yeni keşfedilmiş bir flavivirusdur. Bu çalışmada, HBV ve HCV enfeksiyonlu hastalarda HGV-RNA ve geçirilmiş enfeksiyon belirleyicisi olan E2 zarf proteinine karşı oluşmuş antikorların prevalansının araştırılması ve sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışma grubu, parenteral yoldan geçiş için risk taşımayan 50 HBV ve 50 HCV enfeksiyonlu hasta ile 60 sağlıklı kontrol grubundan oluşturulmuştur. Serum örneklerinde HGV-RNA gerçek zamanlı (real time) polimeraz zincir reaksiyonu ile, HGV E2 antikorlarının varlığı ise ticari bir enzim immün yöntem (ELISA) kiti ile araştırılmıştır. HGV-RNA ve anti-HGV-E2 prevalansı, HBV ve HCV enfeksiyonlu hastalarda sırasıyla %4 ve %6, %4 ve %4 olarak belirlenmiştir. HBV ve HCV'li hastalardaki HGV-RNA prevalansı kontrol grubundaki (%1.66) prevalanstan yüksek olmasına rağmen, bu durum istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). HGV-E2 antikor prevalansının ise, HBV ve HCV'li hastalarda kontrol grubundaki (%6.66) prevalanstan farklı olmadığı izlenmiştir (p>0.05). Sonuç olarak, parenteral geçiş için risk taşımayan HBV ve HCV enfeksiyonlu hasta gruplarında HGV enfeksiyonu prevalansının düşük oranlarda tespit edilmesi, HGV bulaşında parenteral yolun en etkili yol olduğunu, ancak aile içi ilişki ve cinsel temasla geçiş gibi diğer yolların da geçerli olabileceğini desteklemiştir.