Macrolide resistance rates and phenotypes of group A beta hemolytic streptococci isolated between the years 1999-2000 and 2001-2002

1999-2000 ve 2001-2002 yıllarına ait grup A beta hemolitik streptokok izolatlarının makrolid antibiyotiklere direnç oranları ve fenotipleri

Abstract

Macrolide resistance in group A beta hemolytic streptococci (GABHS) have been reported with increasing freguency from various geographic regions in the world, and for the respective treatment alternatives and epidemiologic studies, macrolide resistance rates and phenotypes have been determined. in this study erythromycin, clarithromycin and azithromycin were tested with disc diffusion method against 560 GABHS, isolated from the throat samples collected between 1999-2002. NCCLS guidelines were followed for the susceptibility tests and MIC values were obtained by E-Test in resistant isolates. For determining the resistance phenotype, erythromycin and clindamycin discs were used. Only one isolate (0.27%) was found intermediately resistant to erythromycin, and clarithromycin, and resistant to azithromycin between May 1999-January 2000, whereas in the period betvveen January 2001-June 2002, one isolate (%0.5) was found susceptible to erythromycin and clarithromycin, but intermediately resistant to azithromycin. in each period three isolates (0.83% and 1.5%, respectively) were found to be resistant to ali the tested macrolides. There was no statistically significant difference between the resistance rates in these periods. Three of the resistant isolates had inducible type, and the other five isolates had M phenotype macrolide resistance. Testing for macrolide succeptibilities and screening the resistance phenotypes have crucial importance in case of GABHS infections, since these can be taken into consideration for epidemiological issues as well as a guide for empirical treatment protocols in any geographical setting, as well as in our country.

Özet

Grup A beta hemolitik streptokoklarda makrolid direnci, dünyanın çeşitli bölgelerinden artan sıklıkla bildirilmektedir. Epidemiyolojik çalışmalar ve tedavi alternatiflerinin seçimi için dirençli izolatların direnç fenotipleri de belirlenmektedir. Bu çalışmada, 1999-2002 tarihleri arasında boğaz kültürlerinden izole edilen 560 grup A beta hemolitik streptokok (GABHS) izolatı eritromisin, klaritromisin ve azitromisine karşı disk difüzyon yöntemiyle test edilmiştir. Duyarlılık testlerinde NCCLS kriterleri izlenmiş ve E-Test yöntemi ile dirençli izolatlarm MİK değerleri belirlenmiştir. Direnç fenotipini belirlemek için eritromisin ve klindamisin diskleri kullanılmıştır. Mayıs 1999-Ocak 2000 dönemine ait bir izolat (%0.27) eritromisin ve klaritromisine orta duyarlı, azitromisine dirençli, Ocak 2001-Haziran 2002 dönemine ait bir izolat (%0.5) eritromisin ve klaritromisine duyarlı, azitromisine orta duyarlı, her iki tarih aralığına ait üçer izolat (sırasıyla %0.83 ve %1.5) ise eritromisin, klaritromisin ve azitromisine dirençli bulunmuştur. İki dönem direnç oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır (p=0.465). Dirençli üç izolatta indüklenebilir, beş izolatta ise M fenotipinde direnç gözlenmiştir. GABHS'lara bağlı enfeksiyonlarda, makrolid antibiyotiklere karşı direnç oranlarının ve fenotiplerin belirlenmesi hem epidemiyolojik açıdan, hem de kendi ülkemiz de dahil herhangi bir bölgedeki ampirik tedavilere referans olması bakımından önem arz etmektedir.

Keywords: Streptococcus,Kültür ortamı,İlaç direnci, mikrobiyal,Mikrobiyal duyarlılık testleri,Farinks,Fenotip,Makrolidler