Microbiological Approach to a Possible Infective Endocarditis Case Caused by Aggregatibacter actinomycetemcomitans

Aggregatibacter actinomycetemcomitans Kaynaklı Olası Enfektif Endokardit Olgusuna Mikrobiyolojik Yaklaşım

ŞABAN GÜRCAN,Selahattin ÜNLÜ,HÜSNÜYE FİGEN KULOĞLU,AYNUR KARADENİZLİ,Mert Ahmet KUŞKUCU

Abstract

Aggregatibacter (Actinobacillus) actinomycetemcomitans, a small, gram-negative coccobacillus that grows slow and fastidious, is generally colonized in the oral cavity. It is a rarely seen bacterium because of the diffi culty of isolation but it can be a causative agent for dental infections and infective endocarditis (IE) particularly in the persons having prosthetic heart valves. In this report, a possible IE case caused by A.actinomycetemcomitans in a patient with aortic valve replacement has been presented. A 36-year-old man has admitted to Trakya University Hospital, Health Center for Medical Research and Practice, with the complaints of chills, malaise, intermittent fever, severe arthralgia and weight loss (20 kg). During his follow-up period, the blood cultures that were obtained three week intervals yielded the identical gramnegative coccobacilli morphology. The patient was then diagnosed as possible IE on the basis of having one major (growth of the typical microorganisms that may cause IE in two different blood cultures) and two minor (presence of prosthetic valve and high fever) criterias. The isolate could not be identifi ed with conventional methods, while it was identifi ed as Francisella tularensis with VITEK 2 (bioMerieux, France) system. Hence this identifi cation was not confi rmed by real-time Taqman polymerase chain reaction, so MALDI-TOF mass spectrometry was used to identify this bacteria. In the fi rst run of the study, the isolate was named as Shigella dysenteriae initially, however when it was retested the next day it was identifi ed as A.actinomycetemcomitans. In order to enlighten these confl icting results, 16S and 23S ribosomal DNA sequence analysis was performed, and consequently the bacterium was identifi ed as A.actinomycetemcomitans. Doxycycline (2 x 100 mg po, 20 days) and streptomycin (2 x 10 mg/kg im, 10 days) therapy were initiated, considering the initial suspicious identifi cation (F.tularensis), and on the fi fth day of therapy the blood culture was negative with the regression of patient's complaints. Therapy continued with the addition of rifampicin to doxycycline from the 21st day and the patient discharged with cure. As a result, the identifi cation of an exceptional bacterium like A.actinomycetemcomitans may be diffi cult and time-consuming in certain laboratory facilities. So, the use of different identifi cation methods in addition to classical methods are needed to overcome such a problem, especially for uncommon iso lates and clinically discordant cases. This case was presented because A.actinomycetemcomitans is a rare etiological agent for IE patients and it could be a good example to draw attention to the problem when identifying the organism using automatized identifi cation systems

Özet

Aggregatibacter (Actinobacillus) actinomycetemcomitans, küçük, gram-negatif boyanan kokobasil morfolojisinde, zor üreyen, müşkülpesent bir bakteri olup, sıklıkla ağız boşluğunda kolonize olmaktadır. İzolasyonunun güç olmasının da etkisiyle, çok sık karşılaşılmayan fakat diş ile ilgili enfeksiyonlar ve özellikle protez kapak öyküsü olan kişilerde enfektif endokardit (EE) etkeni olabilen bir bakteridir. Bu raporda, aort kapak replasmanı öyküsü olan bir hastada gelişen A.actinomycetemcomitans kaynaklı olası EE olgusu sunulmaktadır. Otuz altı yaşındaki erkek hasta, üşüme, titreme, aralıklı yüksek ateş, halsizlik, yaygın eklem ağrısı ve kilo kaybı (yaklaşık 20 kg) şikâyetleriyle Trakya Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezine başvurmuştur. Hastanın izlemi sürecinde, üç hafta arayla alınan kan kültürlerinde aynı gram-negatif kokobasil morfolojisinde bakteri üremesi saptanmıştır. Olguya, bir majör (iki farklı kan kültüründe EE etkeni olabilecek tipik mikroorganizmaların üremesi) ve iki minör (protez kapak varlığı ve ateş yüksekliği) kriteri karşılaması nedeniyle olası EE tanısı konulmuştur. İzole edilen suş konvansiyonel yöntemlerle tanımlanamamış, VITEK 2 (bioMerieux, Fransa) cihazı ile yapılan tanımlamada Francisella tularensis olarak isimlendirilmiş, fakat gerçek zamanlı Taqman polimeraz zincir reaksiyonu ile bu sonuç doğrulanamadığından, bakteri MALDITOF kütle spektrofotometre yöntemi ile tanımlanmaya çalışılmıştır. Bu yöntem ile yapılan ilk çalışmada, bakteri Shigella dysenteriae olarak, ertesi gün yapılan test tekrarı sonucunda ise A.actinomycetemcomitans olarak isimlendirilmiştir. Birbirinden farklı çıkan sonuçları netleştirmek için 16S ve 23S ribozomal DNA dizi analizi uygulanmış ve sonuçta izolat A.actinomycetemcomitans olarak tanımlanmıştır. Olgunun ilk şüpheli etken isimlendirme sonucu (F.tularensis) dikkate alınarak başlanan doksisiklin (2 x 100 mg po, 20 gün) ve streptomisin (2 x 10 mg/kg im, 10 gün) tedavisinin beşinci gününde kan kültüründe üreme olmamış ve hastanın yakınmaları gerilemiştir. Tedavinin 21. gününden itibaren doksisikline rifampisin eklenerek tedaviye devam edilmiş ve hasta şifa ile taburcu edilmiştir. Sonuç olarak, A.actinomycetemcomitans ve bunun gibi nadir görülen hastalık etkenlerinin isimlendirmeleri, laboratuvarların imkânları dâhilinde zor ve zaman alıcı olabilir. Nadir izolatların isimlendirmesinde karşılaşılan sorunları aşmak için, özellikle de olgunun kliniği ile uyumun olmadığı durumlarda, klasik yöntemlerin yanında diğer tanı yöntemlerinin de kullanılması zorunlu hale gelebilir. Bu olgu, EE hastalarında A.actinomycetemcomitans'ın nadiren izole edilen bir etken olması ve otomatize sistemler ile mikroorganizmaların isimlendirmesinde karşılaşılabilecek çeşitli sorunlara örnek olabilecek bir olgu olması nedeniyle sunulmuştur