Journals / Mikrobiyoloji Bülteni / 2005 / Cilt: 39 - Sayı: 3
Immunopathogenesis of Leishmania infections
- Journal
- Mikrobiyoloji Bülteni
- Pages
- 363–381
- DOI
- —
Abstract
Leishmaniasis represents a complex of diseases with a clinical and epidemiological diversity. Leishmaniasis remains a severe public health problem .and its burden is increasing. The disease is caused by a parasite belonging to the genus Leishmania. Approximately 350 billion people in 88 different countries are thought to be infected with Leishmania spp. Clinical forms of leishmaniasis are particularly diverse representing different diseases: visceral (VL), cutaneous (CL), diffuse cutaneous (DCL) and muco-cutaneous (MCL) leishmaniasis. Being the most important determinant not only cellular immunity plays the essential role in the control of leishmaniasis, but the virulence, tropism and pathogenicity that is modulated by environmental and genetic factors of their mammalian hosts and sandfly vectors, are the key interactions. These eukaryotic pathogens have evolved with the vertebrate immune system and typically produce long lasting chronic infections. A critical step in their host interaction is the evasion of innate immune defenses. The ability to avoid attack by humoral effector mechanisms, such as complement lysis, and to resist killing by lysosomal enzymes and toxic metabolytes is of particular importance. They do so by remodelling the phagosomal compartments in which they reside and by interfering with signalling pathways that lead to cellular activation. In addition they modify the antigen presenting and immunoregulatory functions of dendritic cells, a process that fascilitates their evasion of both innate and adaptive immunity. Experimental animal studies revealed that these modifications and interference mechanisms led to two different pathogenesis schemes. For CL, the polarization of Th2/Th1 cells is responsible for the progression of the disease which than leads to the chronic-persistant state. The Th2/Th1 paradigm does not apply for visceral leishmaniasis. Immunosupression rather than polarization is responsible for the systemic and progressive outcome of the disease in VL. Based on experience with animal models and humans, new vaccine and novel immunotherapy strategies especially for the locations where the disease is endemic, hold promise for the near future. In this review article the immunopathogenesis of leishmaniasis has been discussed under the light of recent literature.
Özet
Leishmaniasis, klinik ve epidemiyolojik açıdan çeşitlilik gösteren bir hastalık kompleksidir. Ciddi bir sağlık problemi olarak tüm dünyada önemini koruyan leishmaniasis, vektörle taşınan bir hastalık olup, 88 ülkede 350 milyon insanı kapsayan bir popülasyon hastalığın etkisi altındadır. Leishmania cinsine dahil olan protozoonlarının etken olduğu hastalık, viseral (VL), kütanöz (KL), difüz kütanöz (DKL) ve mukokütanöz (MKL) olmak üzere 4 formda klinik tablo oluşturabilir. Leishmania enfeksiyonlarının kontrolünde, hücresel immünite ile beraber, parazitin virulans faktörleri, tropizmi, patojenitesi ve konağın genetik alt yapısına bağlı olarak geliştirdiği immünite ile vektörün evrimsel açıdan sahip olduğu avantajların tamamının rol aldığı etkileşimler sorumludur. Bu ökaryotik patojenler omurgalı immün sisteminde evrimleşmişlerdir ve en tipik özellikleri uzun süreli kronik enfeksiyon yapmalarıdır. Konakla etkileşimlerinde, doğal bağışık yanıtı aşmaları en temel ve hastalığın gidişini belirleyen en önemli basamaktır. Hümoral efektör mekanizmalardan (kompleman sistemi gibi) kaçmaları ve hücresel toksik metabolit ve lizozomal enzimlere dayanıklı olmaları da gerekmektedir. Bu nedenle, fagozomal kompartmanlarda yeniden şekillenmeye sebep olmaları ve hücresel sinyal yolakları ile interferenste bulunarak antijen sunumunu ve dendritik hücrelerin immün regülasyonunu bozmaları da adaptif immüniteyi ele geçirmeleri açısından çok önemlidir. Hayvan deneyleri, tüm bu modifikasyon ve interferens mekanizmalarının, 2 farklı tipte immünopatogenez şemasına yol açtığını ortaya koymuştur. KL'de tipik olarak Th1 tipi yanıtın Th2 tipi yanıta polarize olması ve hastalığın kronik-persistan hale gelmesi söz konusudur. VL'de ise, bariz bir polarizasyon olmamakla birlikte, Th1 tipi immün yanıtın baskılandığı ve hastalığın sistemik hale geçtiği bir klinik tablo gözlenmektedir. Hayvan modelleri ve insan hastalığından elde edilen verilerin ışığında, yakın gelecekte hastalığın endemik olduğu bölgelerde kullanılması uygun olan yeni aşı ve yeni immünoterapötik yaklaşımlar geliştirilmesine çalışılmaktadır. Bu derleme yazıda leishmaniasis immünopatogenezi güncel yayınlar ışığında tartışılmaktadır.