Evaluation of vancomycin-resistant enterococcus colonization at Gaziantep Children’s Hospital, Turkey

Gaziantep Çocuk Hastanesinde vankomisine dirençli enterokok kolonizasyonunun değerlendirilmesi

Abstract

Enterococci are members of normal flora of human gastrointestinal system, and occupy the first places among the agents causing nosocomial infection. The most frequent origin of vancomycin-resistant enterococcus (VRE) is the gastrointestinal colonization in hospitalized patients. Prolonged hospitalization, long-term antibiotic use and severe underlying diseases increase the risk of VRE colonization. Routine VRE surveillance of high-risk group patients is crucial for early detection and implementation of precautions to impede the development of infection and spread of VRE. The aim of this study was to evaluate the status of VRE colonization in Oncology Department of Gaziantep Children’s Hospital, Turkey, following a VRE isolation from the urine sample of a patient (index case). In the first phase of this point prevalence study VRE screening was done after positive VRE result was obtained from the index case, and in the second phase VRE colonization rate was investigated after the implementation of infection control policies. Perirectal swab samples collected from patients were cultivated into supplemented VRE agar base (Oxoid, UK) including vancomycin 6 μg/ml and 5% sheep blood agar. The isolates were identified by conventional methods together with API 20 Strep (bioMerieux, France) and VITEK2 (bioMerieux, France) identification systems. Vancomycin (30 μg) and teicoplanin (30 μg) susceptibilities of the isolates were investigated by Kirby-Bauer disc diffusion method according to CLSI criteria. In addition, VITEK2 antibiogram cards, AST-592 were used to determine antibiotic susceptibilities. In the first phase of the surveillance a total of 123 perirectal swab specimens obtained from patients staying at oncology, burn, pediatric surgery and intensive care units (ICU) were investigated and the rate of VRE colonization was determined as 14.6% (18/123). Thirteen of the VRE colonized patients were from oncology wards and five were from ICU. Upon the detection of VRE colonization, contact isolation was implemented and hospital staff was educated for hand washing and restricted antibotic use policies were established. To evaluate the efficacy of infection control implementations, perirectal swab samples were collected from 242 patients under antibiotic treatment and hospitalized in several wards and ICU for ≥ 3 days. The results of this second control surveillance revealed that VRE colonization rate declined to 3.3% (8/242), and three of these VRE colonized patients were in the ICU, three in the oncology ward and one of each in burn and pediatry wards. During the study period blood stream infection developed in three of the previously colonized oncology patients of whom one patient also had simultaneous pneumoniae due to VRE. The results of this study indicated the importance of VRE surveillance at the hospital setting. The determination of the VRE colonization in the hospital will help the implementation of appropriate infection control measures and eventually decrease the rate of nosocomial VRE infection.

Özet

Enterokoklar insan gastrointestinal sisteminde normal flora elemanı olarak bulunmakta ve nozokomiyal enfeksiyon etkenleri arasında ilk sıralarda yer almaktadır. Son yıllarda büyük önem kazanan vankomisine dirençli enterokok (VRE) enfeksiyonlarının kaynağı ise, hastanede yatan hastalardaki gastrointestinal sistem kolonizasyonudur. Hastanede yatış süresinin uzaması, antibiyotik kullanım öyküsü ve altta yatan ciddi hastalıklar VRE kolonizasyon riskini artırmaktadır. Dolayısıyla risk grubundaki hastalardan sürveyans kültürleri alınmasıyla kolonizasyonun erken saptanması, olası enfeksiyonların oluşumunu önlemesi açısından değerlidir. Bu çalışmada, Gaziantep Çocuk Hastanesi Onkoloji Servisinde yatan bir hastanın (indeks olgu) idrar kültüründe VRE üremesi sonrasında, antibiyotik kullanımının yoğun olduğu servislerde yatan hastalarda kolonizasyonun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu nokta prevalans çalışmasının ilk basamağında, indeks olgudan VRE izolasyonu sonrasında VRE taraması yapılmış; ikinci basamakta ise belirlenen kolonizasyon oranına göre oluşturulan enfeksiyon kontrol politikalarının uygulanması sonunda kolonizasyon tekrar değerlendirilmiştir. Olgulardan alınan perirektal sürüntü örneklerinin kültürü için 6 μg/ml vankomisin içeren katkılı VRE agar (Oxoid, İngiltere) ve %5’lik koyun kanlı agar kullanılmış; izolatların tanımlanması konvansiyonel yöntemlerin yanı sıra API 20 Strep (bioMerieux, Fransa) ve VITEK2 (bioMerieux, Fransa) sistemleriyle yapılmıştır. Vankomisin (30 μg) ve teikoplanin (30 μg) duyarlılıklarının saptanmasında Kirby-Bauer disk difüzyon yöntemi CLSI kriterlerine göre uygulanmış; ek olarak VITEK2 antibiyogram kartı AST-592 kullanılarak da antibiyotik duyarlılıkları belirlenmiştir. Birinci basamakta, onkoloji, yanık ve çocuk cerrahi servisleri ile yoğun bakım üniteleri (YBÜ)’nde yatan hastalardan alınan toplam 123 perirektal sürüntü örneği araştırılmış ve VRE kolonizasyon oranı %14.6 (18/123) olarak saptanmıştır. VRE ile kolonize hastaların 13’ü onkoloji servisi, beşi ise YBÜ’de yatan hastalardır. Bunun üzerine sıkı temas izolasyonu uygulanması planlanmış, hastane personeline el yıkama konusunda hizmet içi eğitim verilmiş ve kısıtlı antibiyotik kullanım politikaları yürürlüğe konulmuştur. Önlemlerin etkinliğinin değerlendirilmesi amacıyla, hastanenin çeşitli servis ve YBÜ’lerinde ≥ 3 gün yatan ve antibiyotik kullanan hastalardan alınan 242 perirektal sürüntü örneği araştırılmış ve VRE kolonizasyon oranının %3.3 (8/242)’e gerilediği izlenmiştir. Bu kez VRE ile kolonize hastaların üçünün YBÜ, üçünün onkoloji ve birer hastanın da yanık ve sağlam çocuk servisinde yatan hastalar olduğu görülmüştür. Çalışma sürecinde, VRE kolonizasyonu olan üç onkoloji hastasında enfeksiyon gelişmiş; bu hastaların tümünde kan dolaşımı enfeksiyonu, bir hastada da eş zamanlı olarak pnömoni ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak, tüm hastanelerde koşullarına uygun VRE sürveyansının yapılması, kolonizasyon oranlarının belirlenmesi ve enfeksiyon oluşumunun engellenebilmesi için gerekli temas izolasyon önlemlerinin alınmasının büyük önem taşıdığı düşünülmüştür.