Journals / MN Kardiyoloji / 2001 / Cilt: 8 - Sayı: 3
Effects of glycoprotein IIb/IIIa inhibition with tirofiban on in-hospital major cardiac events in patients with unstable angina pectoris and non Q wave myocardial infarction
- Journal
- MN Kardiyoloji
- Pages
- 175–180
- DOI
- —
Abstract
AIM: The purpose of the study was to evaluate the effects of tirofiban on in-hospital major cardiac events in patients presenting with unstable angina pectoris and non-Q wave myocardial infarction. MATERIAL AND METHODS: Standard aspirin, heparin, beta blocker or calcium channel blocker and IV nitrate administered 27 men, 7 women, totally 34 patients (mean age 57±10, range 34-77) consisted of control group. Standard therapy plus tirofiban administered 26 men, 6 women totally 32 patients (mean age 57±10, range 43-77) consisted of study group. Development of in-hospital major cardiac events was compared between two groups. RESULTS: Although recurrent refractory angina was relatively lower in tirofiban group than control group (9 patients 28%, 16 patients 47%, respectively, p: NS) it was not statistically significant. While acute myocardial infarction (AMI) did not develop in tirofiban group, 6 patients (17%, p<0.03) suffered from AMI in control group. Death did not observed in both groups. Urgent revascularisation performed in one patient (3%) in tirofiban group and none in control group (p: NS). Tirofiban group had lower total major cardiac events comparing with control group (10 patients, 31%, 18 patients, 52%, respectively, p<0.05). Other cardiac events such as development of heart failure (none in tirofiban group; 4 patients 11% in control group, p: NS) and severe ventricular arrhythmia (1 patient, 3% in tirofiban group; 2 patients, 6% in control group, p: NS) was not statistically different. Cerebrovascular accident and major haemorrhagic complications did not observed in both groups. Minor haemorrhagic complications was also similar in both groups (2 patients 6% in each group, p: NS). Coronary angiography performed in 24 patients in tirofiban group and 18 patients in control group after clinical stabilisation. There were no statistical difference between two groups concerning the single (29%, 27%), double (29%, 22%), and three vessel (42%, 50%) diseases. CONCLUSION: Tirofiban additional to standard therapy may prevents the development of acute myocardial infarction and decrease the incidence of total major cardiac events in patients with unstable angina pectoris and non Q wave myocardial infarction.
Özet
AMAÇ: Kararsız angina pektoris (KAP) ve Q dalgasız miyokard infarktüsü (non Q Mİ) ile başvuran hastalarda tirofibanın hastane içi majör kardiyak olaylara etkisini araştırmak amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEM: Kararsız angina pektoris ve Q dalgasız MI tanısı konularak klasik aspirin, heparin, beta bloker ya da kalsiyum kanal blokeri ve IV nitrat tedavisi uygulanan 27 erkek, 7 kadın toplam 34 hasta (yaş aralığı 34-77, ort. 57±10) kontrol grubunu oluştururken, bu tedavilere ilave olarak tirofiban başlanan 26 erkek, 6 kadın toplam 32 hasta (yaş aralığı 43-77, ort. 57±10) çalışma grubunu oluşturdu. İki grup hastane içinde gelişen majör kardiyak olaylar açısından karşılaştırıldı. BULGULAR: Tekrarlayan refrakter angina tirofiban grubunda kontrol grubuna göre nispeten daha az sıklıkta rastlanırken (sırasıyla 9 hasta, %28; 16 hasta, %47, p:AD) bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Tirofiban grubunda hiç bir hastada AMİ gelişmezken kontrol grubunda 6 hastada (%17) AMİ gelişti (p<0.03). Kardiyak nedenli ölüm her iki grupta da oluşmadı. Acil revaskülarizasyon tirofiban grubunda bir hastaya (%3) uygulanırken, kontrol grubunda hiç bir hastaya uygulanmadı (p:AD). Tekrarlayan refrakter angina, akut miyokard infarktüsü, ölüm, acil revaskülarizasyon ihtiyacı birlikte değerlendirildiği toplam majör kardiyak olaylarda tirofiban grubu kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha iyi bulundu (sırasıyla 10 hasta, %31; 18 hasta, %52, p<0.05). Diğer kardiyak olaylardan kalp yetersizliği gelişimi (tirofiban grubunda 0 hasta, %0; kontrol grubunda 4 hasta, %11) ve ciddi ventriküler aritmi (tirofiban grubunda 1 hasta, %3; kontrol grubunda 2 hasta, %6) açısından iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı. Serebrovasküler atak ve majör kanama her iki grupta da hiç rastlanmazken minör kanama benzer sıklıkta rastlandı (tirofiban grubunda 2 hasta ,%6; kontrol grubunda 2 hasta %6, p:AD). Klinik stabilizasyon sağlandıktan sonra tirofiban grubunda 24 hastaya, kontrol grubunda ise 18 hastaya koroner anjiografi uygulanarak sırasıyla tek (%29,%27), iki (%29, %22) ve üç (%42, %50) damar hastalığı açısından iki grup arasında istatistiksel fark saptanmadı. SONUÇ: Standart tedaviye ilave olarak uygulanan tirofibanın KAP ve non Q Mİ' de AMİ gelişimini engelleyebildiği ve toplam majör kardiyak olayları azaltabildiği düşünüldü