Monitoring of myocardial ischemia by intracoronary electrocardiogram during percutaneous transluminal coronary angioplasty

Perkütan translüminal koroner anjioplasti sırasında oluşan miyokard iskemisinin intrakoroner elektrokardiyografi ile değerlendirilmesi

Sani Namık MURAT,Müfit İSPANOĞLU,Gülgün PAMİR,Kenan ÖMÜRLÜ,Derviş ORAL

Abstract

Monitoring of Myocardial Ischemia by Intracoronary Electrocardiogram During Percutaneaus Translumir Coronary Angioplasty Myocardial ischemia was evaluated during Percutaneaus Translüminal Coronary Angioplasty (PTCA) of 63 vessels (36 for LAD, for Cx, 10 for RCA) in 53 patients, by clinically, by using ECG and Intracoronary Electrocardiogram (1C-ECG). The sensitivity these procedures in ischemia and the relation of clinical and angiographic aspects were studied. For LAD DI, Dill, V2, V5, V6;. CxDI, aVL,- Dili, V2, V6; for RCA DII, Dill, aVF, V2, V6 Electrocardiographic (ECG) derivations were used. Angina Pectoris (AP)ST and T changes, maximal ST segment alterations and the onset of ST changes were monitored. AP was occured in 65.1% of patients Ischemıc changes were observed on.ECG in 73% of patients and 1C-ECG in 88.9% of patients (p<0.05). Although AP begon at 22.8-^16.7 seconds after the balloon inflation, ischemic changes on IC-ECG established at 10.1±6.1 seconds (p<0.05). The derivations that maximal ST-T change was observed, maximal ST deviations and the time for about lmm ST deviation were as follows inorder; during PTCA of the Cx in V2 55.5%, 0.9±0.7 mm, and 24.7±13.0 seconds; in IC-ECG 94%(p<0.05), 12.8±9.9mm. (p<0.05) and 7.9±2.2 seconds (p<0.05); during PTCA of the LAD in V2 69%, 1.3±0.9mm. and 14.7±3.5 seconds; in IC-ECG 91%(p<0.05), 12.1±8.4 mm. (p<0.001) and 10.4±6.9 seconds (p>0.05); during PTCA of the RCA in Dill 60%, 1.0±1.2 mm. and 17.5±10.5 seconds; in IC-ECG 80% (p<0.05), 3.9±3.3 mm. (p<0.05) and 13.2±6.6 seconds (p>0.05). AP was not frequent in patients who had collaterals (44%), aneurysm or akinesia (41%) and who had previous myocardial infarction (p<0.05). Aneurysm and akinesia were frequent in patients who had no ischemic signs clinically or in ECG (p<0.05). Upon these outcomes ischemic changes are observed with IC-ECG confidently during PTCA of all three vessels and we consider IC-ECG can be used routinly.

Özet

53 hastada, 63 koroner damara (36 sol ön inen-LAD, 17 sol sirkumfleks-Cx, 10 sağ-RCA) yapılan Perkütan Translüminal Koroı Anjioplasti (PTKA) sırasında oluşan miyokard iskemisi; klinik, yüzeyel ve întrakoroner Elektrokardiyografi (İK-EKG) ile izlendi, yöntemlerin iskemiyi saptamadaki duyarlılıkları, klinik ve anjiografik parametrelerle ilişkileri araştırıldı. LAD için Di, Dili, V2, I V6; Cx için I, aVL, III, V2, V6; RCA için Dil, DUT, aVF, V2, V6 yüzeyel EKG derivasyonları izlendi. Göğüs ağrısı, iskemik STvı değişikliği, maksimal ST segment (ST max) sapması ve başlangıç zamanları kaydedildi. Göğüs ağrısı, olguların %65.1'inde ortaya karken iskemik değişiklikler, yüzeyel EKG'de %73, İK-EKG'de %88.9 oranında görüldü (p 0.05) olarak saptadık. Göğüs ağr, kollateral akım bulunanlarda (%44), anevrizma veya akinezisi olanlarda (%41) ve daha önce miyokard infarktüsü geçirenlerde da az görüldü (p<0.05). Klinik ve elektrokardiografikyöntemlerle iskemi saptanmayan olgularda, anevrizma veya akinezi sıklığı artm, (p<0.05). Sonuç olarak her üç damar PTCA'sında iskemik değişiklikler, İK-EKG ile daha duyarlı ve güvenilir olarak izlenebilir işlem sırasında rutin olarak kullanılabilir.