Journals / MN Kardiyoloji / 2000 / Cilt: 7 - Sayı: 2
The influence of sulfonylurea and metformine on QT dispersion in cardiac patients with non-insulin dependent diabetes mellitus
- Journal
- MN Kardiyoloji
- Pages
- 108–110
- DOI
- —
Abstract
AIM: Previous studies suggested that sulfonylureas may lead to increase in cardiovascular mortality and induce arrhythmias by altering the intracelluler potasium and calcium hemodynamics. In this study, we aimed to assess the effect of sulfonylurea and biguanide on QT and QTc dispersion in cardiac patients with non-insulin dependent diabetes mellitus (NIDDM) METHODS: Thirty-eight patients with different cardiovascular diseases, who were taking sulfonylurea (gliclazide)for NIDDM were prospectively evaluated in a cross-over study design. Firstly, QT and QT<sub>c</sub> dispersion were measured while patients were under sulfonylurea treatment. Afterwords, sulfonylurea was stopped for a duration of 3 days and measurements were repealed. At the last step, biguanide (metformine) was started and QT analyses were re-done 3 days after. RESULTS: Six out of 38 patients were excluded from further analyses because of the technical insufficiency in measuring QT dispersion. The mean age of the remaining 32 patients was 65±8 year and 18 of them were male. QT data demonstrated significantly greater QT and QTc dispersion during gliclazide treatment comparing with metformine (33 msn vs 27 msn for QT dispersion, p=0.012 and 39 msn vs 33 msn for QT<sub>c</sub> dispersion, p=0.022). CONCLUSIONS: Our data suggest that sulfonylureas. may lead to increase in QT and QT<sub>c</sub> dispersion in cardiac patients with NIDDM. Taken together with previous studies suggesting that QT and QT<sub>c</sub> dispersion are strong and independent predictors of cardiovascular and total mortality in patients with NIDDM, we may speculate that sulfonylureas increase mortality in patients with cardiovascular disease. However, before a final decision is given this data needs to be confirmed by studies of larger populations.
Özet
AMAÇ: Daha önce yapılan bazı çalışmalarda sülfonilüre grubu antidiyabetik ilaçların kardiyovasküler mortaliteyi artırabileceği ve hücre içi potasyum- kalsiyum hemodinamiğini etkileyerek aritmi gelişimine yol açabileceği iddia edilmiştir. Biz bu çalışmada insulin bağımlı olmayan diyabetes mellitus 'lu (NIDDM) kalp hastalarında sülfonilüre grubu ilaçların bahsedilen mekanizmalar aracılığıyla QT dispersiyonu üzerine olumsuz etki gösterebileceği hipotezini araştırmayı amaçladık. YÖNTEM: Değişik kardiyovasküler sistem patolojileri nedeniyle kliniğimizde yatan ve NIDDM tanısı nedeniyle sülfonilüre (gliclazide) kullanan 38 hasta çalışmaya alındı. İstirahat halinde çekilen 12 derivasyonlu EKG 'de QT ve düzeltilmiş QT (QT c ) dispersiyonu hesaplandıktan sonra sülfonilüre tedavisi sonlandırıldı. Üç günlük wash-out dönemini (ilaçsız dönem) takiben ölçümler tekrarlandıktan sonra, hastalara biguanid grubu (metformin) antidiyabetik başlandı ve bu ilacın 3. gününde tekrar QT analizi yapıldı. Çalışma süresince hastaların aldığı diğer ilaçlarda değişiklik yapılmadı. BULGULAR: Çalışmaya alınan 38 hastadan 6'sında teknik nedenlerle QT dispersiyon analizi sağlıklı yapılamadığı için bu hastalar çalışma dışı bırakıldı. Geriye kalan 18'i erkek 32 hastanın yaş ortalaması 65±8 idi. Sülfonilüre kulanılan dönemdeki QT ve QT c dispersivonu (33msn ve 39 msn) biguanid kullanılan dönemdeki değerlerden anlamlı derecede daha büyüktü (27msn ve 33 man) (QT dispersiyonu için, p=0.012; QT c dispersiyonu için, p=0.022) SONUÇLAR: Çalışmamızın bulguları sülfonilüre grubu oral antidiyabetiklerin kalp hastalığı bulunan NIDDM'lilerde kulanıldığında QT ve QTc dispersiyonunu olumsuz etkileyebileceğini düşündürmüştür. Bu bulgu, diabetik hastalarda QT ve QTc dispersiyonunun mortalitenin bağımsız ve güçlü belirleyicileri olduğunu gösteren eski çalışmalarla birarada değerlendirildiğinde, sülfonilürelerin kardiovasküler sistem hastalığı bulunan diabetiklerde mortaliteyi artırabileceği speküle edilebilir. Ne var ki böyle bir sonuca varılabilmesi için çalışmamızın, çok daha büyük hasta popülasyonlarında doğrulanması gerekmektedir.