Factors associated with left atrial regression after percutaneous mitral balloon valvuloplasty

Perkütan mitral balon valvüloplasti sonrası sol atriyum çapının regresyonunu belirleyen faktörler

Cengiz ERMİŞ,Oktay SANCAKTAR,Mehmet KABUKÇU,Selim YALÇINKAYA,Ersel Filiz TÜZÜNER,Necmi DEĞER

Abstract

Aim: Previous studies have shown that successful percutaneous mitral balloon valvuloplasty (PMBV) causes regression in left atrial (LA) diameters. In this study we sought to determine demographic, clinical and hemodynamic predictors of left atrial regression in mitral stenosis patients with previous PMBV. Material and Methods: A total of 61 mitral stenosis patients, 53 female (86.9%), who had undergone percutaneous mitral balloon valvuloplasty between 1998 and 2002 and who had the subsequent echocardiographic follow up were included in the study. The patients were then assessed by demographic, clinical and hemodynamic parameters. An echocardiography was performed before and about 10 months after the procedure. The statistical analysis utilized 'Mann-Whitney U' and 'Chi-Square' tests. Results: Mean age was 42±11 years, and mean age of acute rheumatic fever onset was 22±6 years. Thirtysix patients (59%) showed regression in left atrial diameters. Younger age compared to an advanced one, NYHA class of I or II and sinus rhythm was strongly associated with left atrial regression (p=0.01, p=0.03, p=0.04, repectively). Gender, age of onset of acute rheumatic fever, end-systolic and end-diastolic diameters and ejection fraction of the left ventricle, presence of right heart involvement, intracardiac pressures and mitral valve insufficiencies were not related to left atrial regression significantly. Conclusion: Our findings revealed that young age, good functional capacity and sinus rhythm predicts left atrial regression in patients with mitral stenosis who had undergone percutaneous mitral balloon valvuloplasty.

Özet

Amaç: Mitral darlığı bulunan hastalarda başarılı perkütan mitral balon valvüloplasti (PMBV) işlemi sonrasında sol atiyum (SA) çaplarında azalma gözlendiği bilinmektedir. Çalışmamızın amacı PMBV sonrası sol atriyal regresyonun demografik, klinik ve hemodinamik birlikteliklerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 1998-2002 tarihleri arasında PMBV uygulanmış ve ekokardiyografik takipleri yapılmış, 53' ü bayan (%86.9) 8' i erkek 61 mitral darlık vakası alındı. Hastalar klinik, demografik ve kardiyak kateterizasyonla elde edilen hemodinamik özellikleriyle değerlendirildi. PMBV öncesinde ve ortalama 9.9 ay sonrasında SA çapları ekokardiyografik olarak ölçüldü. Sol atriyal regresyon ile bu özellikler arasındaki istatistiksel anlamlılık 'Mann-Whitney U' ve 'Chi-Square' testleri kullanılarak araştırıldı. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 42±11, akut romatizmal ateş (ARA) geçirdikleri yaş 22±6 olarak hesaplandı. 36 vakada (%59) SA çaplarında azalma gözlendi. Sol atriyal regresyon ile hasta yaşının ileri olmaması, New York Heart Association (NYHA) sınıflamasına göre fonksiyonel kapasitesinin I. veya II. sınıfta yer alması ve hastanın sinüs ritminde olması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir birliktelik izlendi (sırasıyla p=0.01, p=0.03, p=0.04). Cinsiyet, ARA geçirme yaşı, sol ventrikül sistol sonu ve diyastol sonu çapları, ejeksiyon fraksiyonu, sağ kalp tutulumu bulguları, intrakardiyak basınçlar ve beraberindeki mitral kapak yetmezlikleri açısından ise anlamlı bir ilişki saptanmadı. Sonuçlar: Bulgularımız, mitral darlık vakalarında genç yaşın, iyi fonksiyonel kapasitenin ve sinüs ritminin, PMBV sonrasında SA çaplarında azalmayı olumlu olarak etkilediğini göstermektedir.