Evaluation of diffusion test for carbapenem sensitivity in Acinetobacter baumannii and Pseudomonas aeruginosa strains

Acinetobacter baumannii ve Pseudomonas aeruginosa suşlarında karbapenem duyarlılığında disk difüzyon testinin degerlendirilmesi

Abstract

This study was conducted upon the detection of discordant results obtained for Acinetobacter species against meropenem by disk diffusion susceptibility and E-test method. The aim of this study was to investigate the reliability of disk diffusion method for the determination of carbapenem susceptibility in non-fermentative bacilli. Carbapenem (imipenem and meropenenn) sensitivites of 157 Acinetobacter baumanii and 157 Pseudomonas aeruginosa strains were performed by disk diffusion test and E-test in our laboratory where quality control of antibiotic susceptibility tests are performed weekly. For meropenem, discordance of the two tests were 10.8% and 4.5% for Abaumannii and P.aeruginosa, respectively. MIC values and disk diffusion zone diameters were significantly different from each other. There was no difference in terms of imipenem in Abaumannii strains but 5.1% of P.aeruginosa isolates showed discordance. Since, for the P.aeruginosa isolates with discordant imipenem susceptibility results, the imipenem disk diffusion zones were close to the lower level and their MIC values were wjthin the intermediate resistance range, it was assumed that this technical discordance had low risk of reproducibility. In routine laboratories, meropenem resistance detected by disk diffusion method, should be verified by another technique. This is not only important for patient results but for epidemiological data as well. Routine quality control studies for antibiotic susceptibility tests and close observation of suspicious results, is mandatory for each laboratory, in order to achieve good quality performance.

Özet

Bu çalışma, hastanemizde rutin disk difüzyon testi (DD) yapılırken meropenem dirençli Acinetobacter türlerinin E-test kullanılarak doğrulanması sırasında bazı suşlarda uyumsuzluk görülmesi sonucunda, DD'nin fermenter olmayan basillerde karbapenem duyarlılık durumunu tespitteki başarısını sorgulamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Rutin haftalık antibiyotik duyarlılık testi kalite kontrol çalışmalarının yapıldığı klinik mikrobiyoloji laboratuvarımızda izole edilmiş olan 157 Acinetobacter baumannii ve 157 Pseudomonas aeruginosa susunun karbapenem (imipenem ve meropenem) duyarlılığı DD testinin yanı sıra E-test ile değerlendirilmiştir. Meropenem için A.baumannii ve P.aeruginosa suşlarında DD ile E-test arasındaki uyumsuzluk oranı sırasıyla %10.8 ve %4.5 olarak bulunmuştur. Her iki grup bakteride de uyumsuzluk MİK değerleri ye disk difüzyon çapları göz önüne alındığında anlamlı farklılık şeklindedir. İmipenemde ise A.baumannii'öe uyumsuzluk saptanmazken, P.aeruginosa'da %5.1 oranında uyumsuzluk tespit edilmişse de, MİK değerlerinin orta düzey direnci göstermesi ve disk difüzyon çaplarının alt sınıra yakın olması, bu farklılığın teknik açıdan tekrarlanabilirliğinin düşük olduğunu düşündürmektedir. DD testi ile karbapenem duyarlılığının bakıldığı rutin laboratuvarlarda özellikle meropenem direnci tespit edildiğinde, farklı bir yöntem ile doğrulanması hem hasta sonuçları hem de epidemiyolojik veriler açısından önemlidir. Rutin antibiyotik duyarlılık testlerinin uygulanması sırasında her laboratuvar kendi koşulları içerisinde kontrol çalışmaları yapmalıdır.

Keywords: Anti-bakteriyel ajanlar,Mikrobiyal duyarlılık testleri,Pseudomonas aeruginosa,Kalite kontrol,Tienamisinler,Sonuçların tekrarlanabilirliği,İmipenem,Karbapenemler,Acinetobacter baumannii,Disk difüzyon antimikrobiyal testleri