Extended-spectrum beta lactamases: Their role in clinical microbiology laboratory, treatment and infection control

Genişlemiş spektrumlu beta laktamazlar: Klinik mikrobiyoloji laboratuvarı, tedavi ve enfeksiyon kontrolündeki rolleri

Abstract

The major mechanism responsible for resistance to p-lactam antibiotics is the production of (3-lactamases. These enzymes, which have the ability to inactivate extended-spectrum p-lactam antibiotics, like cefotaxime and ceftazidime are called as extended-spectrum p-lactamases (ESBL). The most important pathogen which produces p-lactamases among Gram positive bacteria is Staphylococcus aureus and the members of the Enterobacteriaceae family are the leading p-lactamase producing organisms among Gram negative bacteria. Although the p-lactamase inhibitors like clavulanic acid, sulbactam and tazobactam could block ESBL effects, ESBL's have still been considered as a threat since they are coded by plasmids and can easily be transmitted between species. Recently, more than 150 ESBLs have been identified. Numerous methods have been proposed for the detection of ESBLs in clinical isolates. Imipenem seems to be the most effective agent for the therapy and control of the spread of infections caused by ESBL-producing bacteria. In this review article, the roles of ESBL in clinical microbiology laboratory, treatment and infection control, have been discussed.

Özet

Beta-laktam halkası içeren antimikrobiyal ajanlara karşı gelişen direnç mekanizmalarının başında p-laktamaz enzimlerinin üretimi gelmektedir. Sefotaksim ve seftazidim gibi genişlemiş spektrumlu p-laktam ajanları inaktive edebilme yeteneğindekı enzimler "genişlemiş spektrumlu p-laktamaz" (extended spectrum p-lactamases: ESBL) olarak adlandırılmaktadır. Gram pozitif bakteriler içinde p-laktamaz sentezleyen en önemli patojen Staphylococcus aureus iken, Gram negatifler arasında ilk sırayı Enterobacteriaceae ailesinin üyeleri almaktadır. Klavulanik asit, sulbaktam ve tazobaktam gibi p-laktamaz inhibitörleri, ESBL etkisini bloke edebilmekle birlikte, ESBL'lerin sıklıkla plazmidler üzerinde kodlanmaları ve bu nedenle suşlar arasında kolaylıkla yayılmaları büyük sorun oluşturmaktadır. Bugün 150'nin üzerinde farklı ESBL tanımlanmıştır. ESBL üreten klinik izolatları saptamak için çok sayıda metod önerilmektedir. ESBL taşıyan ajanlar ile oluşan enfeksiyonların yayılmasını önlemede ve tedavide en etkili ajan imipenem olarak görünmektedir. Bu derleme yazıda, ESBL'lerin klinik mikrobiyoloji laboratuvarı, tedavi ve enfeksiyon kontrolündeki rolleri tartışılmaktadır.