Journals / Mikrobiyoloji Bülteni / 2008 / Cilt: 42 - Sayı: 4
Investigation of hepatitis G virus prevalence in hemodialysis patients and blood donors in Denizli, Turkey
- Journal
- Mikrobiyoloji Bülteni
- Pages
- 617–625
- DOI
- —
Abstract
This study focuses on the prevalence of hepatitis G virus (GBV-C/HGV) in hemodialysis patients and blood donors in Denizli (located at Aegean region of Turkey). A total of 100 patients (mean age: 56.8 +/- 13.3 years; 46 female) receiving hemodialysis and 100 blood donors (mean age: 31.3 +/- 8.1 years; 8 female) were included in the study. The presence of GBV-C/HGV RNA was determined in all patients by reverse transcriptase-PCR and the presence of GBV-C/HGV anti-E2 antibodies was determined by a commercial enzyme immunoassay (Diagnostic Automation, INC). Viral RNA positivity was determined in 14 (14%) of the hemodialysis patients and 2 (2%) of the blood donors, the difference being statistically significant (p < 0.05). GBV-C/HGV anti-E2 antibodies were detected in 1 (1%) of the hemodialysis patients and 3 (3%) of the blood donors. Anti-E2 positive patient also revealed positive result for viral RNA. There was no statistically significant difference between the two groups in terms of anti-E2 positivity. The prevalence of GBV-C/HGV was 14% in hemodialysis patients and 5% in blood donors (p < 0.05). There was no significant difference in terms of duration of hemodialysis, serum ALT levels, age or gender between GBV-C/HGV positive and negative hemodialysis patients. In conclusion, since hemodialysis patients are at an increased risk of parenteral transmission, they have significantly higher GBV-C/HGV viremia rates and prevalence when compared to blood donors. However, the prevalence of GBV-C/HGV and coexistence between GBV-C/HGV and hepatitis C virus have been decreasing in our region owing to increased hygienic precautions in hemodialysis units, avoidance of unnecessary blood transfusions and more widespread use of erythropoietin.
Özet
Bu çalışmanın amacı, hemodiyaliz hastalan ile kan donörlerinde hepatit C virus (GBV-C/HGV) pre-valansının araştırılmasıdır. Şubat-Aralık 2006 tarihleri arasında Denizli'de gerçekleştirilen çalışmaya, hemodiyaliz uygulanan 100 hasta (yaş ortalaması: 56.8 ± 13.3 yıl; 46'sı kadın) ile gönüllü 100 kan donö-rü (yaş ortalaması: 31.3 ± 8.1 yıl; 8'i kadın) dahil edilmiş; GBV-C/HGV RNA varlığı ters transkriptaz PCR yöntemi ile GBV-C/HGV anti-E2 antikor varlığı ise ticari enzim immün yöntemi (Diagnostic Automation, INC®) ile araştırılmıştır. Hemodiyaliz hastalarının 14 (%14)'ünde ve kan donörlerinin 2 (%2)'sinde GBV-C/HGV RNA pozitif olarak saptanmış; gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p< 0.05). GBV-C/HGV anti-E2 antikor varlığı ise hemodiyaliz hastalarının 1 (%1)'inde ve kan donörlerinin 3 (%3)'ünde tespit edilmiştir. Antikor varlığı saptanan bir hastada aynı zamanda viral RNA pozitifliği de mevcuttur. Gruplar arasında antikor pozitiflik oranları açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. GBV-C/HGV prevalansı hemodiyaliz hastalarında %14, kan donörlerinde %5 olarak belirlenmiş ve bu oran hemodiyaliz hastalarında, kan donörlerine göre anlamlı olarak yüksek saptanmıştır (p< 0.05). GBV-C/HGV pozitif ve negatif hemodiyaliz hastaları arasında, hemodiyaliz süresi, serum alanin aminotrans-feraz (ALT) düzeyleri, yaş ve cinsiyet açısından anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Sonuç olarak; kan do-nörleri ile karşılaştırıldığında, parenteral bulaş açısından riskli bir grup olması nedeniyle, hemodiyaliz hastalarında GBV-C/HGV viremi oranı ve prevalansı anlamlı olarak yüksektir. Ancak hemodiyaliz ünitelerinde hijyen şartlarına uyumun artışı, gereksiz kan transfüzyonlarından kaçınılması, eritropoetin kullanımı artışı gibi yöntemlerle bölgemizde de GBV-C/HGV prevalansı ve GBV-C/HGV ile hepatit C virus birlikteliği düşmektedir.