Journals / Mikrobiyoloji Bülteni / 2009 / Cilt: 43 - Sayı: 4
In vitro susceptibility of Enterococcus strains to high level aminoglycosides and heavy metals
- Journal
- Mikrobiyoloji Bülteni
- Pages
- 545–551
- DOI
- —
Abstract
The widespread use of antimicrobial agents in the hospitals and environmental contamination with heavy metals are increasingly related to resistance progression in microorganisms. The aim of this study was to investigate the resistance of enterococci to high level aminoglycosides and some heavy metals [lead (Pb+2); cadmium (Cd+2), mercury (Hg+2)7 arsenic (As+5)]. A total of 39 Enterococcus strains, isolated from stool and rectal swabs of hospitalized patients were included to the study. Twenty of the strains were resistant to glycopeptides (11 were resistant to vancomycin + teicoplanin and 9 were resistant to only vancomycin). Disk diffusion method was performed to determine the high level resistance to aminoglycosides (gentamicin 120 ug and streptomycin 300 ug), and agar dilution method was used to detect the sensitivities of the strains against different concentrations (0.005-20 mM) of heavy metals. Since there is no specified minimum inhibitory concentration (MIC) breakpoints for heavy metals, resistance criteria described in previous studies were used. Accordingly, enterococci which exhibited MIC > 1 mM for lead and cadmium, MIC > 0.1 mM for mercury, and MIC > 10 mM for arsenic were accepted as resistant. High level aminoglycoside (HLAG) resistance rates were found as 91 % (10/11) for vancomycin (V) + teicoplanin (T) resistant and 42% (8/19) for glycopeptide susceptible strains. While all of the isolates were resistant to lead (100%), arsenic (2.6%) and mercury (2.6%) resistance was detected in one isolate for each metal. No cadmium resistance has been detected. In our study, enterococci have exhibited seven different resistance profiles (10 strains were resistant to V + T + HLAG + Pb; 1 was resistant to V + T + Pb; 1 was resistant to V + As + Pb; 1 was resistant to HLAG + Hg + Pb; 8 were resistant to V + Pb; 7 were resistant to HLAG + Pb; 11 were only resistant to Pb). Resistance to antibiotics (aminoglycosides and/or vancomycin and/or teicoplanin) and heavy metals (lead and arsenic and/or mercury) were detected concurrently in 28 (%71.8) of the strains. It was considered remarkable that all of the isolates were resistant to lead and there was no difference between antibiotic-resistant and-susceptible strains in terms of lead resistance. In conclusion, further investigations are needed to reveal the extreme lead resistance and the relations between antibiotic and heavy metal resistances in clinical enterococcus strains.
Özet
Hastanelerde antimikrobiyal ilaçların yoğun kullanımı ve ağır metaller ile çevresel kontaminasyon sonucunda, mikroorganizmalarda gözlenen direnç gelişimi son zamanlarda ilgi çekici boyutlara ulaşmıştır. Bu çalışmada, enterokok suşlarının yüksek düzeyde aminoglikozidlere ve bazı ağır metallere [kurşun (Pb+2), kadmiyum (Cd+2), cıva (Hg+2), arsenik (As+5)] karşı in vitro duyarlılıklarının araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya, hastanede yatan hastaların dışkı ve rektal sürüntü örneklerinden izole edilen 20'si gli-kopeptidlere dirençli (11 'i vankomisin ve teikoplanine, 9'u vankomisine dirençli) toplam 39 enterokok susu dahil edilmiştir. Aminoglikozid direnci (gentamisin 120 ug ve streptomisin 300 ug) disk difüzyon yöntemiyle, ağır metallerin çeşitli konsantrasyonlarına (0.005-20 mM) karşı duyarlılık ise ağar dilüsyon yöntemiyle araştırılmıştır. Ağır metallere ait belirlenmiş minimum inhibitor konsantrasyonu (MİK) direnç sınır değerlerinin bulunmaması nedeniyle bu konuda yapılan çeşitli çalışmalardan yararlanılarak direnç kriterleri oluşturulmuş ve MİK değerleri arsenik için >10 mM, kadmiyum ve kurşun için > 1 mM ve cıva için > 0.1 mM olan suşlar dirençli kabul edilmiştir. Çalışmamızda, vankomisin (V) ve teikoplanin (T) direncine sahip 11 izolatın 10 (%91)'unda ve glikopeptidlere duyarlı 19 izolatın 8 (%42)'inde yüksek düzey aminoglikozid (YDAG) direnci saptanmıştır, incelenen 39 enterokok susunun tümünde (%100) kurşun direnci saptanırken, arsenik ve cıvaya karşı direncin sadece birer (%2.6) susta olduğu görülmüş, kadmiyuma dirençli susa ise rastlanmamıştır, izolatların %71.8'inde (28/39) antibiyotik (aminoglikozid ve/veya vankomisin ve/veya teikoplanin) ve ağır metal (kurşun ve arsenik ve/veya cıva) direncinin bir arada bulunduğu belirlenmiş ve suşların yedi farklı direnç profili gösterdiği saptanmıştır (10 susta V + T + YDAC + Pb; 1 susta V + T + Pb; 1 susta V + As + Pb; 1 susta YDAC + Hg + Pb; 8 susta V + Pb; 7 susta YDAC + Pb; 11 susta sadece Pb direnci). Tüm izolatların kurşuna dirençli olması ve kurşun direnci açısından antibiyotiklere duyarlı ve dirençli suşlar arasında fark görülmemesi dikkat çekici bulunmuştur. Sonuç olarak; klinik enterokok suşlarındaki antibiyotik ve ağır metal direnci arasında ilişkinin ve yüksek kurşun direncinin mekanizmalarının ileri çalışmalarla ortaya konması gerektiği düşünülmüştür.