Journals / Mikrobiyoloji Bülteni / 2009 / Cilt: 43 - Sayı: 4

Activity of tigecycline on planktonic and sessile cells of Acinetobacter baumannii

Tigesiklinin Acinetobacter baumannii planktonik ve biyofilm hücrelerine etkisi

Pages
587–595
DOI
—

Abstract

Acinetobacter baumannii is an important pathogen, capable of survival for very long periods on various surfaces in the hospital environment. Tigecycline is a commonly used antimicrobial agent especially for the treatment of resistant infections. The aim of this study was to investigate the activity of tigecycline on both planktonic and sessile biofilm cells of A.baumannii strains isolated from blood cultures and to compare the efficiency in terms of biofilm synthesis. Tigecycline activity on 59 A.baumannii strains was examined by agar dilution technique. The ability of strains to form biofilm was evaluated by adherence on polystyrene surfaces in brain heart infusion broth supplemented with 0.25% glucose. Time-kill technique was used for determination of the time and concentration dependent activity of tigecycline on biofilm positive and negative strains. The planktonic cells in logarithmic growth phase were exposed to tigecycline at 0.5, 1, 2, 4, ve 8 x minimum inhibitory concentration (MIC) concentrations and colony counts were evaluated after 0, 2, 4, 6, 24 and 48 hours. The effect of tigecycline on sessile cells was studied on biofilm matrix composed around plastic beads. Tigecycline susceptibility rate of planktonic cells was 89.8% and MIC50 and MIC90 values were 1 and 2 ug/ml, respectively. Biofilm formation was detected in 52.5% of isolates and no significant correlation was found between MIC values and biofilm production of the strains (p> 0.05). Tigecycline showed a potent antibacterial activity against planktonic cells regardless of biofilm forming capability of strains. Biofilm inhibitory concentrations of sessile cells were elevated significantly. As a result, tigecycline showed a potent activity on planktonic A.baumannii cells however, the effect was decreased significantly on sessile cells in biofilm environment. The results suggest that, the possibility of decreased sensitivity of cells in biofilm environment should be considered as well as antibiotic sensitivity test results during the treatment of infections caused by A.baumannii.

Özet

Acinetobacter baumannii, hastane ortamında çeşitli yüzeylerde uzun süre canlılığını koruyabilen ve hastane enfeksiyonlarına neden olan bir bakteridir. Tigesiklin ise, son yıllarda özellikle dirençli bakterilerin oluşturduğu enfeksiyonlarda kullanılan bir antimikrobiyal ajandır. Bu çalışmanın amacı, tigesiklinin A.baumannii suşlarına karşı aktivitesinin planktonik hücreler ve biyofilm ortamındaki sesil hücrelerde belirlenmesi ve etkinliğin biyofilm sentezi ile karşılaştırılmasıdır. Çalışmada, kan kültürlerinden izole edilen 59 A.baumannii susunda tigesiklin aktivitesi ağar dilüsyon yöntemi ile araştırılmış; biyofilm oluşumu %0.25 glukozlu beyin kalp infüzyon buyyonunda polistren yüzeylere yapışma ile değerlendirilmiştir. Biyofilm pozitif ve negatif suşların planktonik hücreleri üzerinde tigesiklinin doz ve zamana bağımlı aktivitesinin ölçümünde, zamana karşı öldürme (time-kill) yöntemi kullanılmıştır. Bunu için logaritmik üreme fazındaki hücreler minimum inhibitor konsantrasyonu (MİK) değerlerinin 0.5, 1, 2, 4, ve 8 katı oranlarında tigesiklin ile karıştırılmış ve 0., 2., 4., 6., 24. ve 48. saatlerde yapılan pasajlarla koloni sayıları değerlendirilmiştir. Tigesiklinin biyofilm ortamındaki sesil hücrelere etkinliği plastik boncuklarda oluşturulmuş biyofilmler üzerinde çalışılmıştır. Planktonik hücrelerin %89.8'i tigesikline duyarlı bulunmuş; MİK50 ve MİK9O değerleri sırasıyla 1 ve 2 pg/ml olarak tespit edilmiştir, izolatların %52.5 oranında biyofilm oluşturduğu ve biyofilm oluşumu ile MİK değerleri arasında anlamlı bir ilişki olmadığı belirlenmiştir (p> 0.05). Tigesiklinin planktonik hücreler üzerinde güçlü antibakteriyel aktivite gösterdiği ve aktivitenin doz ve zamana göre değişiminin suşların biyofilm oluşturma özelliğinden bağımsız gerçekleştiği gözlenmiştir. Biyofilm üreten suşlarda sesil hücrelerin biyofilm inhibitor konsantrasyonlarında belirgin artış tespit edilmiştir. Sonuç olarak; tigesiklinin planktonik A.baumannii suş\an üzerinde güçlü etkinliğinin olduğu, ancak bi-yofilmdeki sesil hücrelere etkisinin belirgin olarak azaldığı saptanmıştır. Bu sonuçlar, bu bakteriye bağlı enfeksiyonların tigesiklin ile tedavisinde in vitro duyarlılık testlerinin yanı sıra, biyofilm ortamındaki hücrelerin duyarlılıklarının azalması olasılığının da dikkate alınması gerektiğini düşündürmektedir.

Keywords: Biyofilm,Plankton,Minosiklin,Mikrobiyal duyarlılık testleri,Bakteriyel yapışma,Anti-bakteriyel ajanlar,Acinetobacter enfeksiyonları,Acinetobacter baumannii,Koloni sayımı, mikrobiyal