In vitro tigecycline and carbapenem susceptibilities of clinical isolates of acinetobacter baumannii

Acınetobacter baumannıı klinik izolatlarının tigesiklin ve karbapeneme karşı in vitro duyarlılıkları

Nayman Saygın ALPAT,Aşkın Derya AYBEY,Filiz AKŞİT,İlhan ÖZGÜNEŞ,Abdurrahman KİREMİTÇİ,Gaye USLUER

Abstract

Acinetobacter baumannii is a frequent cause of nosocomial infections in most hospitals. Management of infections caused by these strains is difficult, as the strains often display multiple drug resistance, including carbapenem. Tigecycline which is a glycylcycline derivative has antimicrobial activity against many gram-positive and gram-negative organisms. In this study, in vitro activity of tigecycline and carbapenems against clinical isolates of A.baumannii strains were investigated. A total of 100 A.baumannii isolates were collected from hospitalized patients with documented nosocomial infections [pneumonia (n= 39), surgical wound infection (n= 32), bacteremia (n= 16), catheter infection (n= 6), urinary tract infection (n= 5), peritonitis (n= 1), eye infection (n= 1)] between October 2006 and June 2007. Only one isolate per patient was included to the study. Minimum inhibitory concentrations (MIC) of tigecycline were determined by E-test (AB Biodisk, Sweden). Carbapenem resistance of A.baumannii strains were determined by disk diffusion method. All of the 100 A.baumannii isolates (100%) were found susceptible to tigecycline (MIC values ≤ 2 µg/ml; MIC ranges: 0.032-1.5 µg/ml). Imipenem susceptibility test was performed for 95 strains, and 36 (37.9%) were found sensitive, 18 (18.9%) were intermediate sensitive, and 41 (43.2%) were resistant. Meropenem susceptibility test was performed for 87 strains, and 22 (25.3%) were found sensitive, 9 (10.3%) were intermediate sensitive, and 56 (64.4%) were resistant. Since tigecycline is found quite effective on nosocomial A.baumannii isolates, it may be considered as a treatment alternative in infections caused by carbapenem-resistant Acinetobacter spp.

Özet

Acinetobacter baumannii birçok hastanede nozokomiyal enfeksiyon etkenleri arasında ilk sırada yer almaktadır. Bu suşların neden olduğu enfeksiyonların tedavisi zordur ve bu suşlar sıklıkla karbapenem direnci de dahil olmak üzere çok ilaca dirençlidir. Tigesiklin, glisilsiklinler adı verilen antibiyotik grubunun ilk üyesidir. Bu antibiyotik çok sayıda gram-pozitif ve gram-negatif mikroorganizmaya in vitro etkinlik göstermektedir. Bu çalışmada, klinik örneklerden izole edilen A.baumannii suşlarına karşı tigesiklin ve karbapenemlerin in vitro etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya, Ekim 2006-Haziran 2007 tarihleri arasında hastane enfeksiyonu gelişen hastalardan [pnömoni (n= 39), cerrahi alan enfeksiyonu (n= 32), bakteriyemi (n= 16), kateter enfeksiyonu (n= 6), idrar yolu enfeksiyonu (n= 5), peritonit (n= 1), göz enfeksiyonu (n= 1)] izole edilen 100 Acinetobacter suşu dahil edilmiştir. Her bir hastaya ait tek bir suş çalışmaya alınmıştır. Tigesiklin minimal inhibitör konsantrasyon (MİK) değerleri E-test (AB Biodisk, İsveç) ile belirlenmiştir. İzolatların karbapenemlere karşı direnç durumu disk difüzyon yöntemiyle araştırılmıştır. Çalışmamızda, 100 izolatın hepsi (%100) tigesikline duyarlı bulunmuştur (MİK değerleri ≤ 2 µg/ml, MİK aralığı 0.032-1.5 µg/ml). İmipenem duyarlılığı toplam 95 suş için çalışılmış; 36 (%37.9)’sı duyarlı, 18 (%18.9)’i orta derecede duyarlı ve 41 (%43.2)’i dirençli olarak saptanmıştır. Meropenem duyarlılığı toplam 87 suş için araştırılmış ve 22 (%25.3)’sinin duyarlı, 9 (%10.3)’unun orta derecede duyarlı, 56 (%64.4)’sının ise dirençli olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, tigesiklinin hastane kökenli A.baumannii suşlarına oldukça etkili olduğu bulunmuş ve karbapeneme dirençli Acinetobacter spp. ile gelişen enfeksiyonlarda bir tedavi seçeneği olabileceği düşünülmüştür.